YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/22077
KARAR NO : 2015/13337
KARAR TARİHİ : 14.09.2015
Tebliğname No : 12 – 2014/367033
Mahkemesi : Akçaabat Asliye Ceza Mahkemesi
Tarihi : 14/11/2013
Numarası : 2012/371 – 2013/148
Suç : Taksirle öldürme
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Olay günü gündüz vakti sanığın kullandığı kamyonetle tek yönlü çift şeritli yolun sol tarafındaki orta refüjden karşıya yaya olarak geçmeye çalışan M.. K..’na fren izi olmadan çarpıp, çarpma noktasından 45 metre ileri fırlatarak ölümüne neden olduğu olayda; mahkemece trafik bilirkişisi vasıtayla yapılan keşif sonrası aracılığıyla düzenlenen raporda çarpma ve durma noktalarının analizi, olay yerinde fren izi bulunmaması nedeniyle sanığın tali kusurlu olduğunun belirtildiği, raporun taraf anlatımları ile dosya kapsamına göre olayın oluşuna da uygun olduğu anlaşıldığından, tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusura ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1.5237 sayılı TCK’nın 53/6. maddesinde, 3 aydan az ve 3 yıldan fazla olmamak üzere sürücü belgesinin geri alınabileceği düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca tayin olunacak güvenlik tedbirinin süresinin, fiilin ağırlığı ile orantılı, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun olacak şekilde belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın tali kusurlu olduğu kabul edildiği halde, kusuru ile orantısız ve alt sınırdan ayrılma gerekçesi de açıklanmaksızın, tamamen takdire dayalı biçimde, sürücü belgesinin 2 yıl süreyle geri alınmasına karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 14/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.