Yargıtay Kararı 2. Hukuk Dairesi 2014/21425 E. 2015/6176 K. 31.03.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/21425
KARAR NO : 2015/6176
KARAR TARİHİ : 31.03.2015

MAHKEMESİ : Eskişehir 1. Aile Mahkemesi
TARİHİ : 01/07/2014
ESAS-KARAR NO : 2013/1-2014/520

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı kadın tarafından maddi tazminat yönünden; davalı erkek tarafından tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Davacı kadının çalıştığı, düzenli gelirinin bulunduğu, boşanmakla yoksulluğa düşmeyeceği toplanan delillerden anlaşılmıştır. Türk Medeni Kanununun 175. maddesi koşulları oluşmamıştır. Davacı kadının yoksulluk nafakası isteğinin reddi gerekirken yazılı şekilde yoksulluk nafakası takdiri doğru görülmemiştir.
3-Davacı kadın babasının kendisine verdiği, ancak davalı erkek tarafından kullanılan kredi kartının borcu olan 2.200 TL ile babasının kendisine kullanması için verdiği ve kocanın sattığını iddia ettiği …… marka aracın bedeli olan 4.000 TL’nin davalı erkekten alınarak tarafına verilmesini talep etmiştir. Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere davacı kadının belirtilen tazminat talepleri Türk Medeni Kanunun 174/1. madde kapsamında değildir. Mahkeme tarafından bu talepler yargılamayı uzatıcı mahiyette kabul edilip davacı kadının dava hakkının saklı tutulmasına karar verilmiştir. Davacı kadın tarafından nispi harcın da tamamlandığı gözetilerek bu talepler hakkında bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

4-Davacı kadın davalı erkek tarafından kullanılan marka ve modelini bilmediği aracın yarı değerini talep etmiştir. Mal rejiminin tasfiyesine yönelik bu isteğin incelenebilmesinin; eşler arasındaki mal rejiminin sona ermesi halinde mümkün olduğu, evliliğin iptal veya boşanma sebebiyle sona erdirilmesi halinde mal rejiminin buna ilişkin davanın dava tarihinden geçerli olmak üzere sona ereceği (TMK m. 225/2), boşanma yönünde oluşacak hüküm kesinleşmedikçe, bu taleplerin incelenmesinin yasal olarak mümkün bulunmadığı hususları dikkate alınarak, davacı kadının davasındaki mal rejiminin tasfiyesine ilişkin talebinin tefrik edilip boşanma davasının neticelenmesinin beklenmesi ve oluşacak sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekir. Bu hususlar nazara alınmaksızın yazılı şekilde davacı kadının dava hakkının saklı tutulmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2, 3 ve 4. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 31.03.2015 (Salı)