YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/15425
KARAR NO : 2015/29667
KARAR TARİHİ : 22.05.2015
MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, yaralama
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, tehdit eylemini birlikte gerçekleştiren failler… hakkında zamanaşımı içinde kamu davası açılabileceği anlaşılarak dosya görüşüldü:
A-Sanıklar …. ve ….’nın katılan ….’a yönelik yaralama suçlarına ilişkin hükümlerde öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, sanıklar … ve ….’nın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEKLERİNİN REDDİNE,
B-Sanık …. hakkında tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen tehdit ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Sanıkların birlikte mağdur .’ın dizi üzerine silahı koyup “hepimizi vurabilirsen vur kurtul aksi halde biz seni burada öldüreceğiz” diyerek tehdit eylemleri nedeniyle TCK’nın 106/2-a-c maddesi uyarınca cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiği gözetilmemiş ise de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,
Anlaşıldığından, sanık …’ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 22/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.