YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/4635
KARAR NO : 2015/11658
KARAR TARİHİ : 23.06.2015

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 6. AİLE MAHKEMESİ
TARİHİ : 26/02/2014
NUMARASI : 2013/687-2014/147

Taraflar arasındaki iştirak nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı dava dilekçesinde; davalı ile Ümraniye 1.Aile Mahkemesi (Anadolu 9.Aile Mahkemesi) nin 2011/998 E. 2012/649 K. sayılı ilamı ile boşandıklarını, boşanma neticesinde müşterek çocuklarının velayetinin kendisine verildiğini, müşterek çocuklardan kızı A… Nur’un 14 yaşında olup lise 1. sınıfta eğitim gördüğünü, oğlu Semih’in ise 8 yaşında olup ilköğretim 3. sınıfta eğitim gördüğünü, kendisinin asgari ücretle çalışıp aylık 400 TL kira ödemesi olduğunu, müşterek çocukların ihtiyaçlarını karşılayamadığını, davalının ise aylık 2000-3000 TL geliri olup maddi durumunun iyi olduğunu belirterek müşterek çocuklardan kızı A.. Nur lehine aylık 550 TL, oğlu Semih lehine ise, aylık 400 TL iştirak nafakasına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı cevap dilekçesinde; davacının boşanma davasında nafaka talebi olmadığını, aradan uzun süre geçtikten sonra davacının nafaka talep ettiğini, kendisinin asgari ücretle çalıştığını, geçim sıkıntısı yaşadığını, maddi durumunun nafaka ödemeye uygun olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece;davanın kısmen kabulü ile,müşterek çocuklardan A… Nur için aylık 400 TL, Semih için aylık 200 TL olmak üzere toplam 600 TL iştirak nafakasının dava tarihinden itibaren davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine ve her yıl başından geçerli olmak üzere ÜFE oranında arttırılmasına karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.
HUMK’nun 74. (HMK 26 md.) maddesi hükmü gereğince; hakim, tarafların talep ve savunması ile bağlı olmakla, talepten fazlaya karar veremez. Mahkemece, davacının talebi olmadığı halde; nafakaların “ÜFE” oranında artırılmasına karar verilmiş olması doğru değildir.
Ancak, bu yanılgının düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, ve HUMK 438/7. maddesi gereğince “Hakimin takdir yetkisi kapsamında” kalmadığından hükmün 2.fıkrasındaki “…bu nafakanın her yıl başından geçerli olmak üzere ÜFE oranında arttırılmasına…” ifadelerinin hükümden çıkarılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi