YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/10146
KARAR NO : 2015/13929
KARAR TARİHİ : 30.12.2015

MAHKEMESİ : ADANA 1. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 21/02/2014
NUMARASI : 2014/879

Adana 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21/02/2014 tarih ve 2014/879 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati haciz talep eden vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, Tetkik Hakimi S…. Ö…. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
İhtiyati haciz talep eden vekili, mahkemenin 13/01/2014 tarihli müteferrik kararı ile ihtiyati tedbir mahiyetinde ihtiyati haciz talebinin reddine dair verilen kararının kaldırılmasını istediklerini, şirket tasfiyesi neticesinde alacağın semeresiz kalmaması, müvekkilinin mağduriyetinin artmaması için geçici tedbire başvurma zorunluluklarının doğduğunu, davalı şirketin faaliyetine son verdiğini, mal kaçırma girişimlerinin bulunduğunu öğrendiklerini ileri sürerek, davalı şirket adına kayıtlı Adana İli Yüreğir İlçesinde bulunan 1251 ve 1370 parsel nolu taşınmazların ihtiyaten haczine, ihtiyati haciz talebinin uygun görülmemesi halinde ise, yargılama tamamlanıncaya kadar taşınmazların üçüncü kişilere devrinin önlenmesi için ihtiyati tedbir kararı verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde, ihtiyati tedbir talep eden (alacaklı) tarafından mahkemece verilen 13/01/2014 tarihli ihtiyati tedbir talebinin reddine ilişkin kararın kaldırılarak; ihtiyati haciz kararı veyahut da ihtiyati tedbir kararı verilmesinin talep edildiği ve 6100 sayılı HMK’nun 391/3 maddesi gereğince itirazın temyiz mahiyetinde olduğu gerekçesiyle, itiraz incelenmeksizin dosyanın Yargıtay’a gönderilmesine karar verilmiştir.
Kararı, ihtiyati haciz talep eden vekili temyiz etmiştir.
Talep eden vekili mahkemeye ibraz ettiği dava dilekçesinde, borçlu-davalı A…. Casıng Deri ve Bağırsak İth. İhr. ve Tic. Ltd. Şti’nin tek malvarlığı değeri olan iki adet taşınmaz üzerine ihtiyati haciz şerhi konularak talep eden-davacının haklarının korunması gerektiğini belirtmiş, mahkemece olumlu ya da olumsuz herhangi bir karar verilmemiş olması nedeniyle, 16.12.2013 tarihinde sunduğu ikinci bir dilekçe ile istemini yineleyerek; davacının alacağının teminat altına alınması için şirketin tek malvarlığı olan taşınmazlar üzerine ivedilikle ihtiyati haciz şerhi konulmasına karar verilmesini talep etmiştir. Davacı vekilinin alacağın güvence altına alınması amacını taşıyan geçici hukuki korumaya yönelik dava dilekçesindeki beyanları ve 16.12.2013 tarihli dilekçesi bir bütün olarak değerlendirildiğinde, istemin ihtiyati haciz kararı verilmesi yönünde olduğu anlaşılmıştır. Mahkemece hukuki nitelendirmede hataya düşülerek talep, ihtiyati tedbir talebi olarak kabul edilmek suretiyle 6100 sayılı HMK’nın 389 ve devamı maddelerine dayanılarak red kararı verilmesi doğru olmamış, bu husus bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle talep eden vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın talep eden yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 30/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.