YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/10432
KARAR NO : 2015/13543
KARAR TARİHİ : 16.09.2015
Tebliğname No : KD – 2015/158230
Mahkemesi : Zonguldak 3. Asliye Ceza Mahkemesi
Tarihi : 15/06/2010
Numarası : 2008/399 – 2010/287
Dairemizce verilen 05/06/2013 gün ve 2012/24408 Esas, 2013/15291 sayılı karara Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca itiraz edilmekle, 5271 sayılı CMK’nın 308. maddesine 02/07/2012 gün ve 6352 sayılı Kanunun 99. maddesi ile eklenen 3. fıkra uyarınca itiraz konusu değerlendirildi;
Taş kömürü çıkartılma hakkı münhasıran TTK kurumuna ait olan bölgede, izinsiz kazı yapılarak açılmış ocaktan ruhsatsız kömür çıkarttığı tespit edilen H.. Ö.. hakkında, Zonguldak Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 12.09.2008 tarihinde hırsızlık suçundan davanın açıldığı, Zonguldak 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2008/399 Esas, 2010/287 Karar sayılı ve 15.06.2010 tarihli kararıyla, hükümlü H.. Ö.. hakkında, hırsızlık suçundan TCK’nın 141/1, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca 6.000TL adli para cezası ile mahkumiyetine karar verildiği, bu kararın Yargıtay 12. Ceza Dairesi’nin 2012/24408 Esas, 2013/15291 Karar ve 05.06.2013 tarihli DÜZELTİLEREK ONAMA kararıyla kesinleştiği, kararın infazı aşamasında Zonguldak Cumhuriyet Başsavcılığınca mahkemesine 24.07.2013 tarihli yazının yazılarak, 27621 sayılı ve 24.06.2010 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren, Maden Kanununda ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair 5995 sayılı Kanunun 6. maddesi ile 3213 sayılı Maden Kanunun 12/5. maddesinin değiştirildiği, bu kapsamda eylemin suç olmaktan çıkartıldığı ve sadece idari yaptırım gerektirdiği, bu nedenle 05.06.2013 tarihinde kesinleşip infaza verilen hükümlü hakkındaki ilamın infazında tereddüt yaşandığı gerekçesiyle, hükümlünün hukuki durumu yönünden değerlendirme yapılarak bir karar verilmesinin talep edildiği, bu talep üzerine mahkemece infazın durdurulmasına karar verildiği ve lehe yasa değerlendirmesi için dosyanın yeni esasa kaydedilmesine karar verildiği, Zonguldak 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2013/489 Esas, 2013/484 Karar sayılı ve 17.12.2013 tarihinde verilen kararında, 3213 sayılı Kanunun 12/5. maddesinde yapılan mevcut değişikliğin, Yargıtay’ın temyiz incelemesi öncesinde yapılması nedeniyle hükümlü H.. Ö.. hakkında ilamın aynen infazına karar verildiği, bu karara karşı sanık müdafiince yapılan temyiz itirazının Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nce değerlendirildiği ve kararın itiraza değil temyize tabi olduğu, bu nedenle bu konuda karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği ve dosyanın temyizen incelenmesi üzere Dairemize gönderildiği, Dairemizce de, 2014/18367 Esas, 2014/24219 Karar ve 01.12.2014 tarihli kararıyla, konunun CMK’nın 308. maddesi uyarınca itiraza konu edilebileceği kanaatiyle, takdiri için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE karar verildiği anlaşılmakla;
Gereği düşünüldü:
1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,
2- 05.06.2013 gün ve 2012/24408 Esas, 2013/15291 sayılı Düzeltilerek Onama kararının KALDIRILMASINA,
3- 27621 sayılı ve 24.06.2010 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren, Maden Kanununda ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair 5995 sayılı Kanunun 6. maddesi ile 3213 sayılı Maden Kanunun 12/5. maddesinin değiştirildiği, bu kapsamda yapılan değişiklikle getirilen “Ruhsatı olmadan veya başkasına ait ruhsat alanı içerisinde üretim yapıldığının tespiti halinde faaliyetler durdurularak üretilen madene mülki idare tarafından el konulur. Bu fiili işleyenlere, bu fıkra kapsamında üretilmiş olup el konulan ve el konulma imkanı ortadan kalkmış olan tüm madenin ocak başı satış bedelinin iki katı tutarında idari para cezası uygulanır” hükmü uyarınca, başkasının maden ruhsatı alanı içerisinde izinsiz kömür madeni çıkartılması eyleminin suç olmaktan çıkartıldığı ve sadece idari yaptırım gerektirdiği, bu nedenle sanığın hukuki durumunun buna göre yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 16/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.