YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/883
KARAR NO : 2016/169
KARAR TARİHİ : 14.01.2016

Mahkemesi : Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı şirket yetkilisi ve davacı vekili Avukat ile davalı vekili Avukat geldi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

– K A R A R –

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 1.100,00 TL duruşma vekillik ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay’daki duruşmada vekille temsil olunan davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 1,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 14.01.2016 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

– KARŞI OY –

D.. O.. (D..) 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (KHK) kapsamında olup 2. maddedeki tanıma göre iktisadi devlet teşekkülü sermayesinin tamamı devlete ait, iktisadi alanda ticari esaslara göre faaliyet göstermek üzere kurulan kamu iktisadi kuruluşudur. 04.05.2007 Tarihli Resmi Gazetede yayınlanan D.. Ana Statüsünün 5. maddesinde teşekkülün yapısı düzenlenmiş ve D.. O.. Genel Müdürlüğü’nün tüzel kişiliğe sahip, faaliyetlerinde özerk ve sorumluluğu sermayesiyle sınırlı bir İktisadi Devlet Teşekkülü olduğu belirtilmiştir. Ayrıca 6102 sayılı TTK’nın tüzel kişiler başlıklı 16. maddesine göre ticaret şirketleriyle, amacına varmak için ticari bir işletme işleten vakıflar, dernekler ve kendi kuruluş kanunları gereğince özel hukuk hükümlerine göre yönetilmek veya ticari şekilde işletilmek üzere Devlet, il özel idaresi, belediye ve köy ile diğer kamu tüzel kişileri tarafından kurulan kurum ve kuruluşlar da tacir sayılırlar. Bu hükümlere göre D.. tacirdir.
6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 4. maddesine göre, bir davanın ticari dava sayılması için taraflar tacir ve uyuşmazlık konusu iş taraflarının her ikisinin birden ticari işletmesiyle ilgili olmalı ya da tarafların tacir olup olmadıklarına veya işin tarafların ticari işletmesiyle ilgili olup olmamasına bakılmaksızın Türk Ticaret Kanunu veya diğer kanunlarda o davaya Asliye Ticaret Mahkemesi’nin bakacağı yönünde düzenleme olmalıdır.
Somut olayda taraflar arasındaki eser sözleşmesi davalıya ait lojmanların tesisatının yenilenmesine ilişkin olup, tacir olan her iki tarafın da ticari işletmeleriyle ilgili olduğundan açılan dava ticari dava niteliğindedir. Lojmanlar davalının malvarlığına dahil olup tesisat yenileme giderlerine ilişkin eser bedeli de tacir olan davalının ticari işletmesi kapsamında ödeneceğine göre bu sözleşmenin ticari işletme ile ilgili olmadığından da söz edilemez.
Bu durumda davaya bakmaya asliye hukuk mahkemesi görevli olmayıp asliye ticaret mahkemesi görevlidir. HMK’nın 115/2. maddesi gereğince göreve ilişkin dava şartı yokluğu nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmesi gerektiği halde esastan inceleme yapılarak karar verilmesi doğru olmadığı için kararın bozulması gerektiği görüşünde olduğumdan değerli çoğunluğun onama yönündeki görüşüne karşıyım.