YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/20928
KARAR NO : 2015/10711
KARAR TARİHİ : 15.06.2015

Sulh Ceza) Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Mahalli Cumhuriyet savcısının sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Dosya kapsamına göre; mağdur sürücünün yönetimindeki kamyonetle yağmurlu havada, gündüz vakti, meskun mahalde, bölünmüş, tek yönlü, asfalt kaplama, yüzeyi ıslak, hafif virajlı ve hafif eğimli, banketi olmayan devlet yolunu takiben geldiği dört yönlü kavşağın sağ tarafına aracını park edip, araç içerisinde telefon görüşmesi yaptığı esnada, aynı istikamete seyir eden sanık idaresindeki çekiciye ait römorkun park halindeki kamyonete çarpması sonucu yol dışı kalan kamyonetin devrilerek tamamen hasar gördüğü ve kamyonet içerisindeki mağdurun basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı olayda,
Trafik kazası tespit tutanağında; sanığın, kavşağa yaklaştığı halde hızını azaltmamasından dolayı KTK’nın 52/1-a maddesi gereğince kusurlu olduğu belirtildiği ve sanık kovuşturma evresinde alınan beyanında, özetle; “Üzerime atılı suçlamayı anlatacağım şekliyle kabul ederim. Olay tarihinde Tosya istikametinden Kargı istikametine seyir halindeyken, güzergah üzerinde bulunan göbeğin sağ tarafında durur vaziyette bekleyen araca çarptım. Şahıs aracın içindeydi. O gün hava yağmurluydu. Benim hızım biraz fazlaydı, şahsı gördüğümde frene bastım, ama aracımı durduramadım. Pişmanım.” şeklinde ikrarı içeren savunmada bulunduğu halde, trafik kazasının meydana gelmesinde kusurlu olduğu açıkça anlaşılan sanık hakkında taksirle yaralama suçundan dolayı mahkumiyet hükmü kurulması yerine, dosya kapsamına uygun düşmeyen yazılı gerekçelerle CMK’nın 223/2-c maddesi gereğince beraat kararı verilmesi,
Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 15.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.