YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/6348
KARAR NO : 2015/13326
KARAR TARİHİ : 10.12.2015
MAHKEMESİ : …. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 26/11/2012
NUMARASI : 2011/271-2012/251
Taraflar arasında görülen davada…. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26/11/2012 gün ve 2011/271-2012/251 sayılı kararı onayan Daire’nin 24/12/2014 gün ve 2014/7374-2014/20371 sayılı kararı aleyhinde davacı-karşı davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili banka ile davalı Şirket arasında imzalanan protokol gereğince müvekkilinin davalı müşterilerine kredi kartı vermeyi davalının da kart hamillerine indirim yapmayı taahhüt ettiğini, protokol yürürlükte iken, müşterilerden alınan şikayetlere göre, davalının müvekkilinin kredi kartlarını kullandırmadığını, “anlaşmanın sona erdiği, yeni bir banka kentbank kartına indirim yapıldığı, davalı Banka pos cihazının arızalı olduğu” şeklinde müşterilere açıklama yapan davalı satış elemanlarının bu tutumlarının müvekkilince notere de 27.10.2000 ve 08.11.2000 günü tespit ettirdiğini, pos cihazlarının 03.11.2000 tarihinden beri fiilen kullanılmadığının ve arızalı olmadığının da servis elemanlarınca davalı işyerinde yapılan kontroller ile belirlendiğini, müvekkilinin davalıya sözleşmeye uyması, aksi halde proje masraflarının ödenmesi için 02.01.2001 tarihli ihtar çektiğini, davalı 12.01.2001 tarihli cevabi ihtarda, sözleşme şartlarına uymayacaklarını ve yenilemeyeceklerini müvekkiline bildirdiğini, davalının müşterilerine mektuplar göndererek, Kentbank’ın kredi kartlarının teşvik edildiğini, eski kartların yırtıp atılmasının müşteriler önünde söylendiğini, pos cihazlarının arızalı olduğunun açıklandığını, müşteri bilgilerinin izinsiz olarak ve eski bir banka çalışanından elde edildiğini, bunların bankanın itibarını zedelediğini ve manevi tazminatı gerektirdiğinin ileri sürerek, kart maliyet bedeli, ham kart maliyet bedeli, kart dağıtım maliyeti olmak üzere toplam 134.213 USD maddi zararın ve 128.000 USD manevi zararın faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiş, karşı dava açarak, davacının TMSF’ye devri ile müvekkilinin satışlarının düştüğünü, kredi kartlarının bankaca işleme konmadığını, iptal edildiğini, bankanın Ocak 2000 tarihinde hizmeti durdurduğunu ileri sürerek, ciro kaybı, ilan ve reklam masrafı toplamı olan şimdilik 24.133.000.000 TL’nin ya da 39.975 USD’nin faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, bazı kredi kartlarının borçların ödenmemesi nedeniyle iptal edildiğini, TMSF’ye devir nedeniyle hizmetin durdurulmuş olmadığını, sözleşmeyi davacının ihlal ettiğini savunarak karşı davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davacı karşı davalının davasının kısmen kabulüne, davalı karşı davacının davası hakkında verilen 25/02/2008 tarihli karar kesinleşmiş olmakla yeniden karar verilmesine yer olmadığına dair verilen karar asıl davada taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.
Davacı –karşı davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı-karşı davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı-karşı davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, karar düzeltme isteyen davacı-karşı davalıdan harç ve cezadan harç alınmasına mahal olmadığına, 10/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.