YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/17333
KARAR NO : 2015/12949
KARAR TARİHİ : 24.06.2015

Mahkemesi : İş Mahkemesi
Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Davacı, İşe iade istemli dava açtığını, söz konusu davanın kabul edilerek davacının işe iadesine ve feshin geçersizliğine karar verildiğini ve Yargıtayca Onananak kesinleştiğini, bunun üzerine de kesinleşen Mahkeme kararı doğrultusunda .. Noterliği’ nin 28/02/2013 tarih ve 2604 yevmiye numaralı ihtarnamesi doğrultusunda işe iadesini istediğini ancak 30 günlük yasal süre geçmesine rağmen davalı tarafın işe başlatmadığını beyan ederek işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süreye ilişkin ücret alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı davacının kararın kesinleşmesinden itibaren 10 gün içinde başvurusunu yapmaması nedeniyle feshin geçerli hale geldiğini, davacının mahkeme tarafından hükmedilen 4′ er aylık boşta geçen süre ve tazminatlarını isteme hakkının bulunmadığını beyan ederek davanın reddini istemiştir.
Mahkeme, davanın kabulüne karar vermiştir.
Taraflar arasında işe iade davası sonrası işçinin süresinde işe başlama başvurusunda bulunup bulunmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.
Davacının açmış olduğu işe iade davası sonucunda verilen karar Yargıtay 9.Hukuk Dairesince 06.12.2012 tarihinde onanarak kesinleşmiştir. Davacı vekili 11.01.2013 tarihinde avukatlık ücreti için yapmış olduğu takibe Yargıtay onama kararını da eklemiştir. Buradan davacı tarafın en geç 11.01.2013 tarihinde işe iade davasının kesinleştiğini öğrendiği anlaşılmaktadır. İş Kanununda düzenlenen 10 günlük işe iade için başvuru süresi de bu tarihten başlar. Ancak davacı taraf işe iade için 10 günlük süreyi geçirdikten sonra 28.02.2013 tarihinde müracaat etmiştir. Davacı tarafın süresinde başvurmadığı için işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre alacağı isteklerinin reddine karar vermek gerekirken mahkemece kabulüne karar verilmiş olması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının alacağın hesabına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 24.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.