Yargıtay Kararı 7. Hukuk Dairesi 2015/32335 E. 2015/15320 K. 16.09.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/32335
KARAR NO : 2015/15320
KARAR TARİHİ : 16.09.2015

Mahkemesi : İş Mahkemesi
Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2-Davacı, 01.01.2006-10.04.2012 tarihleri arasında davalı idarenin alt işverenlerinde aralıksız olarak bilgisayar operatörü olarak çalıştığını, iş akdinin kendisi tarafından emekli olduğu gerekçesi ile feshedildiğini bildirerek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.
Davalılar, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Taraflar arasında davacıya ödenen yemek ücretinin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.
Kıdem tazminatına esas alınacak olan ücretin tespitinde 4857 sayılı İş Kanununun 32 nci maddesinde sözü edilen asıl ücrete ek olarak işçiye sağlanan para veya para ile ölçülebilen menfaatler göz önünde tutulur. Buna göre ikramiye, devamlılık arz eden prim, yakacak yardımı, giyecek yardımı, kira, aydınlatma, servis yardımı, yemek yardımı ve benzeri ödemeler kıdem tazminatı hesabında dikkate alınır. İşçiye sağlanan özel sağlık sigortası yardımı ya da hayat sigortası pirim ödemeleri de para ile ölçülebilen menfaatler kavramına dahil olup, tazminata esas ücrete eklenmelidir. Satış rakamları ya da başkaca verilere göre hesaplanan pirim değişkenlik gösterse de, kıdem tazminatı hesabında genişletilmiş ücret kavramı içinde değerlendirilmelidir.
Somut olayda davacının giydirilmiş ücreti hesaplanırken yemek ücreti olarak günlük 5,00 TL. menfaati olduğu kabul edilmiştir. Davacıya yemek sosyal hakkı ücret olarak ödenmeyip ayni olarak verilmektedir. Davalı resmi kurum olup, dosyada bulunan 19.03.2012 tarihli Yemek Hizmetleri Alım İşine ilişkin ihale evraklarına göre yemek sosyal hakkının iş akdinin feshi tarihi itibarıyla davalıya maliyetinin öğün başına KDV hariç 3,38 TL. olduğu anlaşılmaktadır. Buna rağmen mahkemece davacının yemek ücretinin günlük 5,00 TL. olarak hesaplanmış olması hatalı olup bozma nedenidir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı şirkete iadesine, 16.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.