YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/17774
KARAR NO : 2015/13198
KARAR TARİHİ : 29.06.2015
Mahkemesi : İş Mahkemesi
Dava Türü : Alacak
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1. Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.
2. Öncelikle belirtilmelidir ki; 09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da açıkça vurgulandığı üzere;
Bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, mahkeme yönünden; bozma kararında gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yapılarak, kararda açıklanan hukuki esaslar çerçevesinde hüküm kurmak yükümlülüğü doğar. Bu hukuki aşama “usulü kazanılmış hak” olarak adlandırılır. Bu hukuki kurum mahkemeye; hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararındaki esaslar ve yerine getirilmesi istenilen hususlar kapsamında, yargılama usulünün, davanın sürüncemede kalmaması ve en az maliyetle bir an önce bitirilmesi amacına yönelik “usûl ekonomisi ilkesi” çerçevesindeki hükümleri ışığında, uyulan bozma kararı gereğinin yerine, tam olarak getirilmemesi gerekçesiyle ikinci kez “BOZULMASINA” sebebiyet vermeyecek şekilde, özenle işlem yapmak ve hüküm kurmak zorunluluğunu getirir.
Uzun yıllardan beri Yargıtay’ın kökleşmiş, sapma göstermeyen uygulamaları ve öğretide benimsenen usulü kazanılmış hak müessesesi, usul hukukunun dayandığı vazgeçilmez ana temellerinden biridir.
Somut olayda, Mahkemece verilen ilk hüküm davalının temyizi üzerine emsal ücret araştırması yapılması gerektiği yönünden bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyulmakla davalı lehine usulü kazanılmış hak oluşmuştur. Bozma sonrası Mahkemece iki ayrı özel şirketten emsal ücret araştırması yapılmış, 1.200,00 TL net ve 2.500,00 TL net ücret alabileceğine ilişkin yazılı cevaplar karşısında iki ücretin ortalaması alınarak 1.850,00 TL net ücret alabileceği anlaşılmakla iddiaya itibarla 1.500,00 TL net ücret üzerinden çalıştığı kabul edilmiştir.
Mahkemece bozma ilamı doğrultusunda davacının yaptığı işi, eğitim durumu, mesleki kıdemi ve çalışma süresi belirtilerek meslek odaları, sendikalar, işçi ve işveren kuruluşlarından yeterli araştırma yapılmamıştır. Şirketlerden yapılan emsal ücret araştırmasında da davacı ile aynı niteliklere sahip olup olmadıkları belli olmayan çalışanların bordrodaki ücretlerinin ortalaması alınarak daha yüksek olduğu gerekçesi ile karar verilmiştir. Diğer yandan, davacı vekilinin davacı tanıklarının davacı ücretinin net 1.100,00 TL olduğuna dair beyanlarına duruşmada itiraz etmediği dikkate alındığında bu talebin de aşılması da hatalı olup kararın bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 29/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.