YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/26256
KARAR NO : 2015/3022
KARAR TARİHİ : 26.02.2015

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I-Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
5237 sayılı TCK’nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın temyizi olanaklı bulunmayıp aynı maddenin 7. fıkrası uyarınca itirazı olanaklı kararlardan olduğu ve CMK’nın 264/1. maddesi uyarınca sanık … müdafi yönünden yasa yoluna başvuruda ve mercide yanılmanın haklarını ortadan kaldırmayacağının anlaşılması karşısında; 5271 Yasanın 264/2. maddesi uyarınca itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye, Mahkemesince iletilmek üzere dosyanın incelenmeden İADESİNE,
II-Sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Bozma öncesi kurulan hükümde sanık hakkında verilen hapis cezalarının TCK’nın 50/1-f maddesi uyarınca tedbire çevrilmiş olması ve bu hükmü sanık müdafiinin temyiz etmiş olması karşısında; CMUK’un 326/son madesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek hükmün TCK’nın 50. maddesi uyarınca tedbire çevirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
2-Kısa süreli erteli özgürlüğü bağlayıcı cezalar ile hükümlülüğüne karar verilen sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 53/4. maddesine aykırı olarak 53/1. maddesi ile uygulama yapılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 26.02.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.