YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/2871
KARAR NO : 2015/26149
KARAR TARİHİ : 07.05.2015
… Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 18.02.2015 gün ve 2015-4356/12962 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 06.03.2015 gün ve KYB 2015/73103 sayılı ihbarnamesi ile;
Mühür bozma suçundan sanık …’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 203/1, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 3.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair… Asliye Ceza Mahkemesinin 07/05/2013 tarihli ve 2013/130 esas, 2013/323 sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;
Dosya kapsamına göre, anılan mahkeme kararında sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan verilen cezanın Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 21/05/2014 tarihli ve 2014/4787 esas, 2014/14195 karar sayılı ilâmı ile bozulmasını, mühür bozma suçundan verilen cezanın kesin olması nedeni ile bu suça yönelik temyiz talebinin ise reddedilmesini müteakip sanığın kaçak elektrik kullanmadığı gerekçesi ile karşılıksız yararlanma suçundan beraatine dair aynı Mahkemenin 06/11/2014 tarihli ve 2014/287 esas, 2014/479 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, daha önce mühür bozma suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik kanun yararına bozma başvurusu üzerine yapılan incelemede,
Her ne kadar 11/07/2012 tarihli kaçak elektrik tutanağında sayacın giriş çıkış kabloları kısa devre yapılarak devre dışı bırakıldığına dair tespit yapılmışsa da, bu işlemin sanık tarafından yapıldığına dair hiç bir delil bulunmadığı gibi, 08/04/2013 tarihli bilirkişi raporunda tutanak öncesi ve tutanak sonrası tüketimlerin incelenmesinde kaçak elektrik kullanılmadığının bildirildiği ve Yargıtay bozma ilamından sonra alınan ikinci bilirkişi raporunda da aynı yönde tespite yer verildiği, sanığın suçlamaları reddederek sayaca müdahale etmediğini ve kaçak elektrik kullanmadığını beyan ettiği, kaçak elektrik kullanma suçundan beraat kararı verildiği cihetle, sanık tarafından mührün konuluş amacına aykırı olarak sayaca müdahale edilip kaçak elektrik kullanıldığına dair hiçbir delil bulunmadığı gözetilerek mühür bozma suçundan beraat kararı verilmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla, Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü:
İncelenen dosya içeriğine göre; giriş çıkış kablolarını kısa devre yaptırmak suretiyle sayacı devre dışı bırakarak elektrik kullandığı ileri sürülen sanığın kaçak elektrik kullanmadığını savunması, mahkemece alınan 06.11.2014 havale tarihli bilirkişi raporunda, kurulu güç ile hesaplanan elektrik tüketiminin, kaçak elektrik tutanağından sonra, önceye nazaran, azaldığının tespit edilmiş olması karşısında, kaçak elektrik kullanımının bulunmadığının sabit olduğu, 11.07.2012 tarihli kaçak/usulsüz elektrik tespit tutanağında mührün fiziken bozulduğundan bahsedilmediği gibi bilirkişi raporuyla yapılan tespit karşısında mührün konuluş amacına aykırı bir davranışın da bulunmadığı cihetle, 5237 sayılı TCK’nun 203. maddesinde düzenlenen “mühür bozma” suçunun unsurlarının oluşmayacağı anlaşılmakla; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki istem yerinde görüldüğünden, … Asliye Ceza Mahkemesinin 07/05/2013 tarihli ve 2013/130 esas, 2013/323 sayılı kararının CMK’nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca karar verilmesi mümkün görüldüğünden, yüklenen suç unsurları itibariyle oluşmadığından sanığın beraatine, cezanın çektirilmemesine, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.05.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.