YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/11549
KARAR NO : 2015/9257
KARAR TARİHİ : 28.05.2015

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : TCK’nın 89/4, 22/3, 62, 53/1, 53/6. maddeleri gereği mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Olay tarihinde 17.45 sıraları, gündüz vakti, sanığın idaresindeki kamyonet ile 6,2 metre genişlikte, asfalt kaplama, iki yönlü, meskun mahal dışında seyretmekte iken olay mahalline geldiğinde, idare hatası nedeni ile yönetimindeki vasıtayı kendi seyir şeridi içerisinde tutma becerisi gösteremeyip karşı şeride geçtiği sırada karşı yönden gelen askeri araç ile orta eksen çizgisi yakınında çarpışması neticesi askeri araç sürücüsü ve yolcularından 3 kişinin nitelikli şekilde, bir kişinin ise basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaralandıkları olayda; olaydan bir saat sonra yapılan adli muayene sırasında sanıktan alınan kan örneğinde 56 promil alkollü olduğu tespit edilmiş ise de … İhtisas Kurulu raporlarında vücuttaki alkol oranının 1 saatte 15-20 promil azalacağının kabulü karşısında sanığın olay anı itibarıyla 70 promilin üzerinde alkollü olduğunun kabulü gerektiği, olayın tarafsız görgü tanığı …’in aşamalardaki beyanlarında “Tülümen Madencilik Anonim Şirketi’nde güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, olay anında mesaiden çıkıp yaya olarak evine gittiği sırada yolda mavi renkli bir pikabın süratli bir şekilde ve zikzaklar çizerek seyir halinde olduğunu, karşı yönden gelen jandarma aracının üzerine doğru gittiği, jandarma aracının sağa manevra yapmasına rağmen sanığın bu araca çarptığı, olay yerine gittiğinde pikabı kullanan sanığın alkollü olduğu ve araç içerisinde bir sürü bira şişesi bulunduğunu gördüğü yönündeki açık beyanı karşısında olayın oluş şekli, tespit edilen alkol miktarı ve tanık anlatımı gözetildiğinde sanığın alkolün etkisi ile kazaya neden olduğuna ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamadeki bilinçli taksirin koşullarının oluşmadığına ilişkin düşünceye iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine,ancak ;
Taksirle işlenen suçlarda uygulama yeri bulunmadığı gözetilmeden sanık hakkında TCK’nın 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükmün
bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasının hak yoksunluğu uygulamasına ilişkin B bendinin 6. paragrafının hükümden çıkarılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.