YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/14773
KARAR NO : 2015/20026
KARAR TARİHİ : 15.12.2015

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;
Mala zarar verme suçundan hükmolunan neticeten 1.000 TL adli para cezasına ilişkin hüküm miktar itibariyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 305/1. maddesi uyarınca kesin olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından suça sürüklenen çocuk … müdafiinin temyiz isteminin aynı Yasanın 317. maddesi gereğince REDDİNE,
II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;
Taksitlendirme yapılırken TCK’nın 52/4. maddesinin hüküm fıkrasında gösterilmemiş olması mahallinde düzeltilmesi olanaklı eksiklik kabul edilmiştir.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk … müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
II-Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesine gelince;
Suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nın 116/1. maddesi gereğince 1 yıl olarak tayin edilen temel cezadan TCK’nın 31/3. maddesi gereğince 1/3 oranında indirim yapıldığı sırada 8 ay yerine hesap hatası sonucu 10 ay hapis cezasına hükmedilmiş ise de, sonraki uygulamaya göre sonuç cezanın doğru hesaplandığının anlaşılması karşısında tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Suç tarihi itibariyle konut dokunulmazlığının ihlali suçunun uzlaşma kapsamında olduğu ve bozmadan sonra müştekinin verdiği 04.02.2015 tarihli dilekçesinde uzlaşmayı kabul ettiğini açıkça beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK’nın 73/8 ile 5271 sayılı CMK’nın 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma nedeniyle davanın düşürülmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,
2-Kabule göre de; taksitlendirme yapılırken TCK’nın 52/4. maddesinin hüküm fıkrasında gösterilmemiş olması,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı ile suça sürüklenen çocuk … müdafiinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 15.12.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.