Yargıtay Kararı 13. Ceza Dairesi 2014/23403 E. 2015/8390 K. 05.05.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/23403
KARAR NO : 2015/8390
KARAR TARİHİ : 05.05.2015

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Haberleşmede kullanılan …’ye ait telefon kabloları 5237 sayılı TCK’nın 142/1-a maddesi kapsamında kamu yararına veya hizmetine tahsis edilen eşya niteliğinde olduğundan, sanıkların eyleminin TCK’nın 142/1-a maddesine uyduğu gözetilmeyerek sanıklar hakkında kurulan hükümde aynı kanun’un 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması,
2-18.08.2012 tarihli olay, yakalama, savcı görüşme, teslim ve tesellüm tutanağı içeriğine göre, sanıkların, katılan …’ye ait 5 direk arası 215 metre uzunluğundaki kabloyu kesip, 7 parça rulo haline getirdikleri sırada ihbar üzerine olay yerine gelen kolluk kuvvetleri tarafından yakalanmaları, kesilen kabloların da katılan kurum temsilcisine teslim edildiğinin anlaşılması karşısında, sanıkların eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden, sanıklar hakkında tamamlanmış hırsızlık suçundan hüküm kurulması,
3-Sanık … suç tarihi itibariyle ve halen sabıkasız olmasına rağmen, sanıklardan …’nin sabıkasında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin ilamlar gerekçe gösterilmek suretiyle hapis cezasının ertelenmemesine karar verilmesi, ayrıca bahsi geçen ilamların sanığa ait olduğundan bahisle ilgili mahkemelerine ihbar yapılması suretiyle karışıklığa neden olunması,
4-Bu dava sebebiyle yapılan toplamda 35,00 TL yargılanma giderinden her bir sanığın sarfına neden olduğu 8,75 TL’nin 6352 sayılı yasanın 100. maddesi ile CMK’nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle sanıklara yargılama gideri olarak yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar …, …, … ve …’nin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 05.05.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.