Yargıtay Kararı 17. Ceza Dairesi 2015/8488 E. 2016/981 K. 27.01.2016 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/8488
KARAR NO : 2016/981
KARAR TARİHİ : 27.01.2016

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.
Ancak
1)Sanığın müştekiye ait kapıları olmayan, çevresi bir metre kadar teneke ile çevrili inşaatın 7. katında bulunan 50 metre kalın iskele asansörü elektrik kablo uzatması, 10 metre elektrik kablo uzatması, 20 metre elektrik priz kablosu, 60 metre iskele asansörü kablosunu çalması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-e maddesine uyduğu gözetilmeyerek aynı Kanun’un 141/1. maddesi ile uygulama yapılması,
2)“Sanığın geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın geleceği üzerindeki olası etkileri” gerekçe gösterilerek sanık hakkında verilen cezanın 5237 sayılı TCK’nın 62. maddesinin uygulanmasına karar verilirken, “sanığın kişiliği, duruşmadaki tutum ve davranışları nedeniyle yeniden suç işlemeyeceğine dair olumlu kanaat oluşmadığı” gerekçe gösterilmek suretiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, ertelemeye yer olmadığına karar verilerek çelişki yaratılması,
3)Sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı TCK’nın 61. maddesine aykırı şekilde aynı Yasa’nın 35. maddesinin 143. maddesinden önce uygulanması,
4)T.C. Anayasa Mahkemesi’nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK’nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ………….’ün temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının korunmasına, 27.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.