YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/10850
KARAR NO : 2015/446
KARAR TARİHİ : 16.01.2015
MAHKEMESİ :FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada…..Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18.07.2013 gün ve 2012/201-2013/137 sayılı kararı düzeltilerek onayan Daire’nin 27.03.2014 gün ve 2013/15741-2014/5940 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin dava dilekçesinde belirtilen 1960-1970 dönemine ait 70 adet filmin yapımcısı olması nedeniyle…..’de 1995 yılında 4110 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesindeki mevzuat uyarınca söz konusu filmlerin eser sahibi olduğunu, anılan değişiklik ile koruma sürelerinin tüzel kişiler için aleniyet tarihinden itibaren 20 yıldan 70 yıla çıkarıldığını, yeni düzenleme ile uzayan koruma süresinden eser sahibi olan ilk yapımcı şirketin yararlanacak olması nedeniyle davalı taraf ile eserlerin devrine ilişkin olarak yapılan sözleşmenin bir öneminin kalmadığını, davalının kanuni değişiklik gereğince filmler üzerindeki hakkının sona ermiş olduğunu ileri sürerek, dava dilekçesinde belirtilen 70 adet filmin 5846 sayılı Kanun hükümleri uyarınca müvekkiline ait olduğunun tespitini, davalının tecavüzünün önlenmesini, hükmün gazetede yayınlanmasını ve davalının haksız olarak …..TV’ye karşı açtığı davadaki tazminatın davalıya ödenmemesi yönünde ihtiyati tedbir kararı verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili davanın reddini istemiştir.
Mahkemece asıl davanın kabulüne tedbir isteminin ise reddine dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizin 2013/15741 E, 2014/5940 K sayılı ilamıyla vekalet ücreti yönünden düzeltilerek onanmıştır.
Davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK’nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 16.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.