Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2014/15954 E. 2015/2967 K. 05.03.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/15954
KARAR NO : 2015/2967
KARAR TARİHİ : 05.03.2015

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07/07/2014 tarih ve 2014/120-2014/176 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin “pirim + şekil” ibareli marka başvurusuna davalının “prim” ibareli markasını dayanak göstererek yaptığı itiraz üzerine başvurunun reddine karar verildiğini, yaptıkları itirazın TPE YİDK tarafından nihai olarak reddedildiğini, taraf markaları arasında benzerlik olmadığını ileri sürerek, TPE YİDK kararının iptali ile tescil işlemlerinin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini savunmuşlardır.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamından, davacının başvuru markasının 35.06 alt grupta “tütün ve tütün mamulleri, tütün içenlere mahsus malzemeler, alkollü ve alkolsüz içecekler, kuruyemişler” mallarının bir araya getirildiği mağazacılık hizmetlerini kapsadığı, buna karşılık ret gerekçesi markanın ise, her hangi bir mal grubuyla sınırlandırılmaksızın genel mağazacılık hizmetlerini kapsadığı, davalı adına tescilli markanın “tütün ve tütün mamulleri, tütün içenlere mahsus malzemeler, alkollü ve alkolsüz içecekler, kuruyemişler” mallarının satışı hizmetleri yönünden hükümsüz kılınmadıkça, davacı başvurusunun tescilinin mümkün olmadığı, markalara konu asıl unsurlar arasında (Pirim/prim) ise ayırt edilemeyecek düzeyde benzerlik bulunduğu, başvuru markasının tescilinin, 556 sayılı KHK’nın 8/1 (b) maddesi uyarınca davalı markasının karıştırılmasına yol açacağı, başvurunun reddine dair YİDK kararının doğru olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 05/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.