YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/17891
KARAR NO : 2015/3056
KARAR TARİHİ : 06.03.2015

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/07/2014 tarih ve 2014/218-2014/202 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı şirketin “….” ibareli marka başvurusuna müvekkilinin “…” ibareli çok sayıda markasını mesnet göstererek yaptıkları itirazın … kararı ile reddedildiğini, ibareler karşılaştırıldığında aralarında ciddi benzerlik bulunduğunu, markaların karıştırılma ihtimali bulunduğunu ileri sürerek, … … kararının iptaline, markanın tescil edilmiş olması halinde hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı … vekili, kararın yerinde olduğunu savunmuştur.
Davalı şirket vekili, davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece, bozmaya uyularak, taraf markaları arasında ortalama tüketici nezdinde KHK’nın 8/1 (b) m. anlamında karıştırılmaya yol açacak ölçüde bir benzerlik bulunmadığı, başvuruya itirazın reddine dair … kararının yerinde olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava, 556 sayılı KHK’nın 53. maddesine dayalı olarak açılan … … kararının iptali talebine ilişkin olup, mahkemece taraf markaları arasında benzerlik bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Davacı tarafın dayandığı markaların esaslı unsurunu ”…” ibaresi oluşturmaktadır. Dava konusu başvuru da ”….” ibaresinden oluşmakta olup, bu başvuruda yer alan ”…” ibaresi ile davacı adına tescilli ”…” ibareli markalar arasında görsel, işitsel ve anlamsal bakımdan 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında benzerlik bulunduğu halde mahkemece yazılı şekilde davanın reddi doğru görülmemiş, kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 06/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.