YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/16563
KARAR NO : 2015/1172
KARAR TARİHİ : 20.01.2015

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜMLÜ : …
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
1-5237 sayılı TCK’nın 61. maddesinde yer alan ölçütler ile aynı Yasanın 3. maddesindeki “eylemin ağırlığı ile orantılı ceza verilmesi” ilkesi çerçevesinde değerlendirme yapılıp hükümlünün eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b ve 143 maddelerine uyan geceleyin bina içinde muhafaza altına alınan eşya hakkında hırsızlık; aynı Kanunun 116/2-4 ve 119/1-c maddelerine uyan geceleyin birden fazla kişi ile birlikte işyeri dokunulmazlığını ihlal suçları bakımından temel cezaların ne şekilde saptanacağının belirlenmesi; 143/1. maddesi gereğince artırım oranının takdiri ile bireyselleştirmenin yapılması için duruşma açılmasının zorunlu bulunduğu gözetilmeden, dosya üzerinden yazılı biçimde hüküm kurulması,
2-Soruşturma aşamasında gerçekleşen kısmi iadeden dolayı mağdurun rızasının bulunması nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 168/1-4. maddesine göre etkin pişmanlık indiriminin, aynı Kanunun 168/2. maddesi gereğince uygulanan 1/2 oranından fazla olması gerektiği gözetilmeyerek, 1/3 oranında indirim yapılmak suretiyle, hükümlüye hırsızlık suçundan fazla ceza tayini,
3-5237 sayılı TCK’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK’nın 493/1-son. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, somut olayda hükümlünün eyleminin 142/1-b ve 143. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun yanında, dosyası tefrik edilen hükümlü ile haklarındaki yargılama ayrı dosya üzerinde süren … ve …’nun müştekiye ait işyerine birlikte girmek suretiyle gerçekleştirdiği fiil nedeniyle hükümlü hakkında aynı Yasanın 116/2-4 ve 119/1-c. maddelerinin uygulanması ve sonucuna göre lehe olan yasanın belirlenmesi zorunluluğu,
3-01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın 73/4 maddesi gereğince mala zarar vermek suçundan mağdurun şikayetinden vazgeçmesinin davanın düşmesi sonucunu doğuracağından 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca yapılan lehe olan yasanın tespitinde değerlendirmeye alınmaması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hükümlünün bu suçtan da mahkumiyetine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, hükümlü … müdafiinin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, infaz aşamasında hükümlü yararına uygulamaların kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 20.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.