Yargıtay Kararı 13. Ceza Dairesi 2014/12560 E. 2015/10116 K. 02.06.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/12560
KARAR NO : 2015/10116
KARAR TARİHİ : 02.06.2015

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan zamanaşımı içinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Suç tarihinde sanık …’ün kullandığı kamyonet ile yanında suça sürüklenen çocuklar…ve … ile birlikte Düzce’den hareketle …geldiklerinde, sanığın müştekinin evinin karşısında aracı durdurduğu, suça sürüklenen çocukların müştekinin evinin eklentisi olan ve depo olarak kullanılan tek katlı bina vasfındaki yapının kapısını açıp içinden bir adet şofben ve dalgıç motorunu dışarı çıkarıp araca doğru taşırken tanıkların olay yerine gelmesi ve ihbar üzerine jandarma tarafından yakalandıklarının anlaşılması karşısında; önceden verdikleri karar uyarınca suça sürüklenen çocukların, müştekiye ait konutun eklentisine girmek suretiyle gerçekleştirdiği hırsızlık suçunun işlendiği yere, sanığın araçla suça sürüklenen çocukları getirmek ve suçun işlendiği sırada da gözcü olarak doğrudan katılmak suretiyle suçu işlediğinden ve “belli bir suçu işleme hususunda henüz bir fikri olmayan kişide bu suçu işlemeye karar verdirilmesi” şartının somut olayda gerçekleşmemesi nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 37/1 maddesi yerine aynı Kanun’un 38/2. maddesinin uygulanması suretiyle sonuçta fazla cezaya hükmedilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’ün temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “5237 sayılı TCK’nın 38/2. maddesinin uygulanmasına” ilişkin bölümün çıkarılması ve 5237 sayılı TCK’nın 62/1 maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılması ile belirlenen 5 ay hapis cezasının 5237 sayılı TCK’nın 50/1-a ve 52/2 maddesinin uygulanması sonucu günlüğü 20 TL’den 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.