YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/17148
KARAR NO : 2016/277
KARAR TARİHİ : 13.01.2016
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme
HÜKÜM : Hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından mahkumiyet, mala zarar verme suçundan ise 09/11/2012 tarihli asıl kararda hüküm kurulmadığı halde 05/12/2012 tarihli ek kararla beraat
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanıklar hakkında hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından açılan kamu davasında 09/11/2012 tarihli asıl karar ile hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından mahkumiyete karar verildiği halde, mala zarar verme suçuna ilişkin herhangi bir hüküm kurulmadığı, bilahare mahkemece 05/12/2012 tarihli ek kararla dosya yeniden ele alınarak mala zarar verme suçuna ilişkin beraat kararı verildiği ancak bu ek karara yönelik herhangi bir temyiz talebinde bulunulmadığı anlaşılmakla; üst Cumhuriyet savcısı tarafından bu suça yönelik temyiz itirazı ile ilgili yapılan incelemede;
Üst Cumhuriyet savcısının temyiz dilekçesinin kapsamına göre, sanıklar hakkında 09/11/2012 tarihli asıl kararda mala zarar verme suçundan inceleme konusu yapılabilecek bir hüküm bulunmadığından, üst Cumhuriyet savcısının konusu olmayan temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE,
Sanıklar tarafından haklarında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Sanık … ile ilgili olarak;
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
Sanık … ile ilgili olarak;
Yapılan duruşmaya toplanan delillere mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer itirazlar yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanık …’ın tekerrüre esas alınan … Sulh Ceza Mahkemesi’in 11/07/2007 gün ve 2006/320 Esas-2007/217 Karar sayılı ilamındaki mahkûmiyetin uyuşturucu madde kullanma suçuna ilişkin olması ve hükümden sonra 18/06/2014 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 68. maddesi ile değiştirilen TCK’nın 191. maddesi uyarınca ve 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” karar verileceğinin öngörülmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağının kabulünde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, tekerrür uygulamasına ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “adli sicil kaydına konu … Asliye Ceza Mahkemesi’in 30/01/2004 tarih ve 2002/467-2004/15 sayılı ilamının tekerrüre esas olduğu anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK’nın 58/6. maddesi gereğince sanığa hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.