Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2014/20443 E. 2016/4273 K. 09.03.2016 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/20443
KARAR NO : 2016/4273
KARAR TARİHİ : 09.03.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığını bozma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, sanıklar ve müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
Sanıklar hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Adli sicil kaydına göre, tekerrüre esas teşkil eden mahkumiyeti bulunan sanık … hakkında hükmolunan hapis cezalarının 5237 sayılı TCK’nın 58/6-7. maddesi uyarınca, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- 20.02.2013 tarihli Görüntü ve GPRS İnceleme Tutanağına göre sanıkların kullandıkları aracın yakınana ait işyeri sokağına ait kayıtlara göre saat 05:38 sularında geldiklerinin ve işyeri yakınında bulunan kameradan bu araçtan saat 05:55 sularında inerek işyeri kapısını zorladıklarının görüldüğü, UYAP’tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre suç tarihinde güneşin doğuş saatinin 06:24 olduğu, gece vaktinin saat 05:24’te bittiğinin anlaşılması karşısında, şüphenin sanıklar lehine yorumlanarak suçun gündüz işlendiğinin kabulü gerektiği gözetilmeden ve eylemin gece işlendiğine dair delillerin neler olduğu da kararda gösterilmeden, TCK’nın 143 maddesi ile uygulama yapılarak fazla ceza tayini,
2- Dosya içeriğine, 20.02.2013 tarihli Görüntü ve GPRS İnceleme Tutanağına göre, sanığın işyeri dokunulmazlığını bozma suçunun gece işlediğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde tartışılmadan, yasal ve yeterli gerekçe de gösterilmeden TCK’nın 116/4 maddesi uyarınca artırım yapılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 09.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.