YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/6943
KARAR NO : 2015/22508
KARAR TARİHİ : 12.03.2015
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Katılan ile sanıkların trafik kazası yaptıkları, sanıkların araçlarındaki zararın giderilmesini talep ettikleri, katılanın bu isteklerini reddetmesine sinirlenerek aracını benzin döküp yaktıklarının iddia edildiği somut olayda;
Sanık … hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne ilişkin olarak;
Sanığın ikrarı, olay yeri inceleme tutanağı ile olay yerinde ele geçirilen ve içerisinde benzin bulunan pet şişe üzerindeki parmak izinin sanığa ait olduğunun tespit edilmesi karşısında yakarak mala zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık hakkında hüküm kurulurken temel cezanın TCK’nın 151/1 maddesi gereğince belirlenip, TCK’nın 152/2-a maddesi gereğince cezasının arttırılması gerekirken uygulama yeri olmayan TCK’nın 152/1-a madddesine göre temel cezasının belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,28/06/2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 65. maddesiyle 5237 sayılı TCK’nın 152/2-son maddesinde yapılan değişikliğe göre, mala zarar verme suçunun yakarak, yakıcı veya patlayıcı madde kullanılarak işlenmiş olması halinde arttırım miktarının öngörüldüğü bölümde yer alan, “verilecek ceza iki katına kadar artırılır” cümlesindeki “iki katına” ibaresinin çıkartılarak yerine “bir katına” ibaresinin eklenmiş olması karşısında ve mahkumiyet kararındaki arttırım oranı da dikkate alınarak, söz konusu yasa değişikliğine göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Sanık … hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne ilişkin olarak;
Sanığın, aşamalarda değişmeyen savunmasında; sanık … ile birlikte benzinliğe gittiğini fakat aracın başına geldiklerinde sanık …’yu engellemeye çalıştığını, aracı yakma eylemine katılmadığını söylemesine ve sanık …’nun da yakma eylemini tek başına gerçekleştirdiğini anlatması karşısında sanık …’ın suça nasıl iştirak ettiği karar yerinde açıklanmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabule göre de;
Sanık hakkında hüküm kurulurken temel cezanın TCK’nın 151/1 maddesi gereğince belirlenip, TCK’nın 15/2/2-a maddesi gereğince cezasının arttırılması gerekirken uygulama yeri olmayan TCK’nın 152/1-a madddesine göre temel cezasının belirlenmesi,
28/06/2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 65. maddesiyle 5237 sayılı TCK’nın 152/2-son maddesinde yapılan değişikliğe göre, mala zarar verme suçunun yakarak, yakıcı veya patlayıcı madde kullanılarak işlenmiş olması halinde arttırım miktarının öngörüldüğü bölümde yer alan, “verilecek ceza iki katına kadar artırılır” cümlesindeki “iki katına” ibaresinin çıkartılarak yerine “bir katına” ibaresinin eklenmiş olması karşısında ve mahkumiyet kararındaki arttırım oranı da dikkate alınarak, söz konusu yasa değişikliğine göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.