Yargıtay Kararı 17. Ceza Dairesi 2015/14267 E. 2016/463 K. 19.01.2016 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/14267
KARAR NO : 2016/463
KARAR TARİHİ : 19.01.2016

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:
21.02.2012 tarihinde sanığa yapılan gerekçeli karar tebliğinin usulüne uygun olmadığının anlaşılması karşısında temyiz isteminin reddine dair 15.08.2012 günlü ek kararın hukuki değerden yoksun olduğu değerlendirilip kaldırılarak ve sanığın 14.08.2012 tarihli temyiz talebinin süresinde ve geçerli olduğu kabul edilerek yapılan temyiz incelemesinde;
Dosya kapsamından, müştekinin 08.07.2002 günü 02.30’da uyuduğu, ertesi gün saat 08.30 sıralarında uyandığında ikametine hırsız girdiğini fark ettiği yolundaki beyanları gözetildiğinde, UYAP sorgulamasında olay günü güneşin yaz saati uygulaması da dikkate alındığında 5.45’te doğduğu, TCK’nın 6/1-e maddesi uyarınca saat 4.45’e kadar olan zaman diliminin gece olarak kabulü gerektiği, temyiz incelemesine konu olayın gece sayılan vakitte işlendiğine ilişkin her hangi bir delil bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın 08.07.2002 günü tespit edilemeyen bir vakitte 4. katta bulunan müştekinin ikametine şahsi çeviklik gerektirecek şekilde tırmanarak ikametten cep telefonu ve bir kısım ziynet eşyaları çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin 765 sayılı TCK’nın 493/1. maddesinde yazılı bulunan suça uyduğu, 5237 sayılı TCK’nın ise 142/1-b maddesi kapsamında kaldığı, zamanaşımı yönünden 5237 sayılı TCK’nın sanık lehine olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın eylemine uyan TCK’nın 142/1-b maddesinde yazılı bulunan atılı suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasa’nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık uzamış zamanaşımı süresinin suç tarihi olan 08.07.2002 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … … ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 19.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.