Yargıtay Kararı 15. Ceza Dairesi 2014/8748 E. 2015/329 K. 14.01.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/8748
KARAR NO : 2015/329
KARAR TARİHİ : 14.01.2015

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Güveni kötüye kullanma suçunda, başkasına ait olup da, muhafaza etmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere zilyetliği kendisine devredilmiş olan mal üzerinde, kendisinin veya başkasının yararına olarak, zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunan veya bu devir olgusunu inkar eden kişi, şikayet üzerine, cezalandırılmaktadır. Zilyetlik rızayla faile devredilmelidir.
Zilyedinin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malı, kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla bulunduğu yerden almak, hırsızlık suçunun temel şeklidir. Taşınır malın alınmasının suç oluşturabilmesi için, zilyedinin rızasının bulunmaması gerekir.
Somut olayda; katılan …’ın, ikamet ettiği mahallede bulunan parkta sanık … ile tanıştığı, birbirlerinin evlerine gidip gelmeye başladıkları, suç tarihinde katılan…., sanığın evinde misafir olarak bulunduğu, sanığın, katılan …’a kolundaki bilezikleri çok beğendiğini söylediği, kendisinin de aynı bilezikten almak istediğini söyleyerek kuyumcuya göstermek üzere bileziklerden birini ödünç olarak istediği, bu şekilde katılan…. sanığa bir adet bileziğini verdiği, sanığın aradan geçen süreye rağmen bileziği iade etmediği şeklinde gelişen eylemin 5237 sayılı TCK’nın 157. maddesinde tarif edilen dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hırsızlık suçundan hüküm kurulması,
Kabule göre de;
TCK’nın 50/5. maddesinde yer alan “Uygulamada asıl mahkumiyet, bu madde hükümlerine göre çevrilen adli para cezası veya tedbirdir” hükmü karşısında, almış olduğu hapis cezası adli para cezasına çevrilen sanık hakkında aynı kanunun 53. maddesinde yer alan hak yoksunluğuna hükmedilmeyeceğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun’un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.