YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/16951
KARAR NO : 2015/3126
KARAR TARİHİ : 09.03.2015

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada …. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/05/2014 tarih ve 2011/75-2014/108 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi …. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, “….” markasının müvekkili adına tescilli olduğunu ve davalı şirket ile 2008/2009 dönemine ait bir yıllık eğitim sözleşmesi yapıldığını, sonrasında ise bu sözleşmenin yenilenmediğini, ancak davalının buna rağmen … adı altında dershanecilik yapmaya devam ettiğini, bu nedenle müvekkilinin ….’da şube açtıramadığını ve yayın satışı yapamadığını, ayrıca lisans bedeli de alamadığını ileri sürerek davalının “…” markasını kullanmasının önlenmesine ve 15.000 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin davacı ile yapılan sözleşmeye aykırı hareket etmediğini, süresiz olan sözleşmenin halen geçerli olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı tarafa ait 2003/27755 sayılı şekil markasının 35, 41, 42. sınıflarda, yine 2003/5678 … şekil markasının 41 ve 42. sınıflarda davacı adına tescilli olduğu ve geçerliliğini koruduğu, … markasının sözleşme süresi bittiği halde ve sözleşme feshedildiği halde izinsiz kullanımının marka hakkına tecavüz olduğu gerekçesiyle marka hakkına tecavüzün tespitine, davalı tarafın … markasını kullanmasının engellenmesine ve marka hakkına tecavüzün menine, markayı kullanım şekli tarafların dosyaya yansıyan sosyal ve ekonomik durumları dosyadaki bilirkişi raporları dikkate alınarak 10.000 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalı taraftan tahsili davacı tarafa ödenmesine, karar kesinleştikten sonra masrafı davalı taraftan alınmak suretiyle beş büyük gazeteden birinde ilanına karar verilmiştir.
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava, marka hakkına tecavüz iddiasına dayalı tecavüzün tespiti ve meni istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Dosya kapsamından, davacının, davalı ile yaptığı 2008-2009 yılına ait sözleşmeye dayanarak davasını açtığı, davalının ise savunmasında, davacı ile aralarında 2006 yılında noterde yapılan franchise sözleşmesine dayandığı anlaşılmakta ancak mahkemece hangi sözleşmenin karara esas alındığı gerekçeli karardan anlaşılamamaktadır. Mahkemece, öncelikle bu sözleşmeler ayrı ayrı değerlendirilip ayakta bulunup bulunmadıklarının tartışılması, olaya uygulanacak olan sözleşmenin belirlenerek hükümlerinin irdelenmesi, bu sözleşmenin feshi için bir irade bulunup bulunmadığı ve haklı bir sebep olup olmadığı hususunun tartışılması ve bunların sonucuna göre bir değerlendirme yapılması gerekirken, bu hususlara hiç değinilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 09/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.