YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/372
KARAR NO : 2015/12217
KARAR TARİHİ : 26.03.2015

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile asgari geçim indirimi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı işçi; davalı işyerinde 18 ay kadar çalıştığını, aylık maaşının 1.130,00 TL olduğunu, iş akdinin davalı tarafından haksız olarak feshedildiğini, haklarını ödemediğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı ve son 2 aya ait asgari geçim indirimi alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının işi terk ettiği için hiçbir alacağının olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Davacı, dava dilekçesinde mağaza müdürü olduğunu belirterek aylık 1.130,00 TL net ücret aldığını iddia etmiş, davalı vekili davacının müşteri danışmanı olduğunu savunmuş, aldığı ücret hususunda herhangi bir beyanda bulunmamıştır. Davacı tanığı ise davacının mağaza müdürü olduğunu ve aylık 1.100,00 TL net ücret aldığını, davalı tanığı da mağaza yöneticisi olduğunu belirtmişlerdir. Emsal ücret araştırmasında da davacının fesih tarihi itibariyle alabileceği net ücret, asgari ücretin %10 fazlası olarak belirlenmiştir.
Tüm bu iddia, savunma ve beyanlardan; davacının mağaza sorumlusu olarak çalıştığı, davalının davacının ücret iddiasına karşı bir itirazda bulunmadığı ve ücret iddiasının tanıklarca da doğrulanması karşısında, davacının ücretinin net 1.100,00 TL. olarak kabulü ile sonuca gidilmesi gerekirken, asgari ücretten yapılan hesaplamaya itibar edilmesi hatalıdır.
2- Hükmedilen miktarların net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 26.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.