YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/2651
KARAR NO : 2015/3462
KARAR TARİHİ : 03.03.2015

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Müştekinin beyanına göre suçun gece sayılan zaman dilimi içinde saat 22.00-22.45 arasında işlendiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesi ile sanıkların cezasından artırım yapılmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Hükmün gerekçe bölümünde, 23.01.2008 tarihli kararın yalnızca sanıklar müdafi tarafından temyiz edilmesi nedeniyle oluşan kazanılmış hak nedeniyle 6 ay hapis ve 259 TL adli para cezasına hükmedildiği belirtilmesine rağmen, hükmün esasını oluşturan kısa kararda “CMUK’nın 326/son maddesi gereğince sanıkların cezasının 6’şar ay hapis cezasına indirilmesine ve infazın bu ceza üzerinden yapılmasına,” paragrafına yer verilmeyerek ve gerekçeli kararda da kazanılmış hak gözetilerek CMUK’nın 326/son maddesi gereğince sanıkların cezasının indirilmesine rağmen hapis cezası yanında adli para cezasına hükmedilmemesi,
2- Uzun süreli hapis cezası ertelenenler hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddenin 3. fıkrasına göre, aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde öngörülen kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluğu; diğer taraftan kısa süreli hapis cezasının ertelenmesi halinde ise 5237 sayılı TCK’nın 53/4. maddesine göre, aynı Yasanın 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılma kararı verilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar …, … ve … müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün esasını oluşturan kısa karara ilavesi ile gerekçeli kararda CMUK’nın 326/son maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak yerlerine “CMUK’nın 326/son maddesi gereğince sanıkların cezasının 6’şar ay hapis ve 259 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve infazın bu ceza üzerinden yapılmasına,” cümlesinin eklenmesi ve hüküm fıkrasından “5237 sayılı TCK’nın 53/1-c. maddesi gereğince, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluğunun uygulanmasına” ilişkin bölümün çıkartılması; sonuç cezanın 6’şar ay hapis ve 259 TL adli para cezası olarak belirlenmesi suretiyle, eleştiri dışında, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.03.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.