YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/3671
KARAR NO : 2015/10841
KARAR TARİHİ : 21.10.2015

MAHKEMESİ : … FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada … Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04/11/2014 tarih ve 2012/229-2014/247 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı şirket yetkilisi tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin lisans hakkı kendisine ait … isimli bilgisayar yazılımının eser sahibi olduğunu, savcılık marifeti ile yapılana aramada davalıya ait bir adet bilgisayarda programın lisanssız olarak yüklendiğinin tespit edildiğini, müvekkilinin hak sahibi olduğu yazılımların bu şekilde kullanımının müvekkili haklarına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğini, programın satımı konusunda sözleşme olması halinde belirlenecek mutad bedelin 3 katı tutarına hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak koşuluyla 10.500. TL’nin haksız eylem tarihinden itibaren işleyecek faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiş; ıslah dilekçesi ile talebini 20.540,00TL’ye yükseltmiştir.
Davalı davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davalının davacıya ait programı işyerindeki bilgisayarlara yüklediği, ancak bunun için hak sahibine ödenmesi gereken ücreti ödemediği, FSEK hükümlerine aykın olarak çoğalttığı, bu suretle davacının FSEK 22’den kaynaklanan mali hakkının ihlal edildiği, davacının FSEK 68 kapsamında tecavüzün refiyle birlikte bu madde kapsamında telif tazminatı talebinde bulunduğu, davacının bu talebinde haklı olduğu gerekçesi ile davanın kabulü ile 5846 sayılı Yasa’nın 68. maddesi gereğince 20.540,00 TL telif tazminatının haksız fiil tarihi olan 17/06/2011 tarihinden itibaren değişir oranlarda ticari faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı davalıtemyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve yetki itirazının reddi FSEK 66/son gereğince yerinde değil ise de,
eylemin haksız fiil niteliği sebebiyle HMK’nın 16. maddesi gereğince davanın zarar görenin ikametgahı mahkemesinde de açılabilecek olmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.379,40 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 21/10/2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY
Mahkemece, dava konusu eser üzerinde mali hak sahibi olan davacının 5846 sayılı Kanun’dan doğan haklarının ihlal edildiği gerekçesiyle talep gibi aynı Kanun’un 68. maddesi uyarınca üç kat telif tazminatına hükmedilmiş ise de; Kanun’un 68. maddesinin 1. fıkrasında eseri, icrayı, fonogramı veya yapımlan hak sahiplerinden bu Kanuna uygun yazılı izni almadan, işleyen, çoğaltanların “bu Kanun hükümleri uyarınca tespit edilecek rayiç bedelin en çok üç kat fazlasını” isteyebileceği belirtilmiş olup, aynı Kanun’un 66/3. fıkrası gereğince mahkemece, mali haklara tecavüz halinde, “tecavüzün şümulünü, kusurun olup olmadığını, varsa ağırlığını” takdir etmek durumunda bulunduğundan, dava konusu olayda talep edilebilecek “en çok üç kat fazla ” tazminatın tecazünün şümulüne ve kusurun ağırlığına göre belirlemek yetkisinin mahkeme hâkimine ait olduğu, BK’nın 43/1. maddesinin de bu yetkiyi desteklediği ve her dava konusu olayda tartışılması ve değerlendirmesi gerektiği, mahkemenin bu hususlan tartışmadan doğrudan belirlenen rayiç bedelin üç katına hükmetmesinin isabetsiz olduğu ve hükmün bozulması gerektiği kanaatinde olduğumdan sayın çoğunluğun görüşüne bu nedenlerle katılmıyoruz.