YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/18678
KARAR NO : 2015/3357
KARAR TARİHİ : 11.03.2015
MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada …. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 12/12/2005 tarih ve 2005/468-2005/443 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı Banka vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka ile 23.08.1995 tarihinde kiralık kasa sözleşmesi uyarınca kıymetli eşyalarını kiralık kasaya koyduğunu, sözleşme gereği kendisine kasanın 2 adet sağ kilit anahtarının verildiğini, 15.08.1997 tarihinde bankaya geldiğinde anahtarlarından birinin kasayı açmadığını, diğer sağ kilit anahtarı ile kasayı açtığında kasanın boş olduğunu gördüğünü, müvekkiline iki anahtardan birinin doğru, diğerinin bir başka kasanın anahtarı olarak verildiğini, diğer anahtarın da bankada alıkonulduğu ve bu anahtarla kasanın açılarak içinin boşaltıldığını, bankanın kiralayan sıfatıyla eşyanın korunmasında gereken özeni göstermediğini, diğer davalının ise veznedar ve kasa görevlisi sıfatıyla sorumlu olduğunu ileri sürerek, aynen iade almadığı takdirde 2.500.000.000 TL’nın davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı banka vekili, anahtarların usulüne uygun olarak denerek davacıya verildiğini, denemeden almış ise kendisinin kusurlu olduğunu, sözleşme uyarınca sözleşmeyi imzaladığı anda kiralık kasanın anahtarını teslim aldığını beyan ettiğini, bu nedenle müvekkilinin sorumlu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, sözleşme yapıldıktan sonra davalı banka görevlisi tarafından davacıya anahtar teslim edilirken kendisine verilmesi gereken iki anahtardan birinin farklı bir anahtar verilmek suretiyle davalıda saklı tutulduğu iddia edilmiş olup, bu hususun gerek ceza dosyası kapsamı gerekse sözleşmenin kurulmasından sonra davacının iki yıl boyunca kiralık kasaya hiç uğramamış olması, anahtar tesliminde görevli veznedar olan gerçek kişi davalının olayın ortaya çıkmasından kısa bir süre önce emekli olması ve bankaya bildirdiği adreste üç yıla yakın bir süre bulunamaması karşısında, davalının sorumlu olduklarının kabulü ile, davacının öncelikli talebinin aynen teslim olduğu ve İİK’nın 24. maddesi uyarınca takip sırasında eşya bedelinin tespit ve talebinin mümkün olduğu gerekçesiyle, 15 kalemden oluşan dava konusu ziynet eşyalarının davalılardan alınarak davacıya verilmesine, bedel hususundaki istemin ise reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı banka vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı banka vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı banka vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 136,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.