YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/1902
KARAR NO : 2015/3230
KARAR TARİHİ : 10.03.2015
MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23/10/2014 tarih ve 2014/1277-2014/302 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Dr. … …. Odabaşı tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka şubesinden 11/07/2008 tarihinde dövize endeksli girişimci kredisi kullandığını, davalı banka tarafından dosya ücreti, işlem masrafı, telefon gideri, ekspertiz masrafı, kredi kullandırım masrafı, işlem komisyonu, gecikme ücreti vs şeklinde bir çok isim altında çeşitli kesintiler yapıldığını, masrafların banka tarafından hangi gerekçe ile tahsil edildiğinin belli olmadığını belirterek haksız ve hukuka aykırı olarak yapılan kesintilerin tespiti ile şimdilik belirsiz olan iş bu alacak kalemlerine yönelik olarak 1.000,00 TL’nin kesinti tarihinden itibaren işleyecek mevduata uygulanacak en yüksek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece, iddia ve dosya kapsamına göre, 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 22/2. ve 73. maddeleri uyarınca davaya bakma görevinin tüketici mahkemelerine ait olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine, karar kesinleştiğinde ve talep halinde dosyanın görevli İstanbul Tüketici Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.
1-Dava, bankadan kullanılan kredi sebebiyle yapılan haksız kesinti ve masrafların tespiti ve iadesi istemine ilişkindir. 27.11.2013 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak 28.05.2014 günü yürürlüğe giren 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 2. maddesine göre bu kanunun kapsamını “her türlü tüketici işlemi ile tüketiciye yönelik uygulamalar” oluşturmakta olup, anılan kanunun, 3/1-k maddesinde tüketici ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket eden gerçek veya tüzel kişi olarak tanımlanmış, 3/1-l maddesinde de gerçek ve tüzel kişiler ile tüketiciler arasında kurulan bankacılık sözleşmeleri tüketici işlemi olarak düzenlenmiştir.
Somut uyuşmazlıkta, davalı bankadan genel kredi sözleşmesi kapsamında girişimci ihtiyaç kredisi kullanıldığı ve kredinin ticari/mesleki bir kredi niteliğinde bulunduğu anlaşılmakla tüketici işlemi olmadığından uyuşmazlığın niteliği gereği davanın genel
mahkemede görülmesi gerekmektedir. Buna göre, tüketici mahkemesinin görevli olduğundan bahisle yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiş, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
2-Bozma sebep ve şekline göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz itirazının kabulü ile kararın BOZULMASINA, (2) numaralı bentte yazılı nedenlerle, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 10/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.