YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/12534
KARAR NO : 2015/11536
KARAR TARİHİ : 04.11.2015
MAHKEMESİ : ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada … Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06/11/2014 tarih ve 2014/527-2014/281 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ile fer’i müdahiller vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; müvekkilinin davalı Banka’ya devredilen ….’nin …’ne 3,500,00 TL mevduatını 01.11.1999 tarihinde yatırdığını, paranın henüz vadesi gelmeden 21.12.1999 tarihinde …. yönetimine … tarafından el konulduğunu ve …’ye devredildiğini, bu bankanın daha sonra davalı …. ile birleştirildiğini, ….’nin ise ….’ye satıldığını, bankaya yatırdığı mevduatının halen kendisine ödenmediğini savunarak 3,500,00 TL alacağın 01.11.1999 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş; 16/07/2014 tarihli ıslah dilekçesi ile davalı Banka’dan 3.600,00 TL alacağın 13/10/1999, 531.00 TL alacağın ise 17/11/1999 tarihinden itibaren 3095 sayılı yasanın 2/2 maddesi gereğince değişken oranlardaki avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı …. vekili; davanın zamanaşımına uğradığını, hak düşürücü sürenin geçtiğini, davada husumetten reddi gerektiğini, davacının davalı Banka nezdinde herhangi bir hak ve alacağı bulunmadığını, davanın …’ye yöneltilmesi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Fer’i müdahil … ve … vekilleri; davanın reddini savunmuşlardır.
Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; 3.600,00TL’nin 13/10/1999 tarihinden, 531,00 TL’nin ise 17/11/1999 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili ile fer’i müdahiller … ve … vekili temyiz etmiştir.
1- Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen kararı temyiz eden fer’i müdahil OYAK’ın dilekçesi temyiz defterine kaydedilmediği gibi, temyiz harcının yatırıldığına dair makbuza da dosya içinde rastlanmamıştır. Temyiz dilekçesinin verilme usulü HUMK’nın 434. maddesinde açıklanmış olup, buna göre temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt ettirilip, yasal süre içerisinde temyiz harcının yatırılmış olması gerekmektedir.
Bu itibarla, fer’i müdahil … vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
2- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre fer’i müdahil … vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında temyiz itirazları yerinde değildir.
3- Ancak, somut olayda davacı alacağının esasen fona devredilen ….’nin işleminden kaynaklanması karşısında 5411 sayılı Bankalar Kanunu’nun 140. maddesi uyarınca mahkemece, davalı Banka’nın harçtan muaf olduğu belirtildikten sonra başvuru harcından ve peşin harçtan sorumlu tutulmasına imkan verecek şekilde harç tutarlarının yargılama giderlerinin içerisine dahil edilerek davalı Banka’dan tahsiline karar verilmesi doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulmasını gerektirmiş ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın HUMK’nın 438/7’nci maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle fer’i müdahil … vekilinin temyiz isteminin reddine; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle fer’i müdahil TMSF vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün 3. numaralı fıkrasından “524,00TL” ibaresinin çıkarılarak yerine “439,00TL” ibaresinin yazılmasına ve aynı bentte bulunan “başvuru harcı, peşin harç” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılmasına, hükmün bu şekilde davalı yararına DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, fer’i müdahiller … ve … harç alınmasına mahal olmadığına, 04/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.