Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2015/1089 E. 2015/7190 K. 28.05.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/1089
KARAR NO : 2015/7190
KARAR TARİHİ : 28.05.2015

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09/12/2013 gün ve 2008/436-2013/549 sayılı kararı onayan Daire’nin 03/11/2014 gün ve 2014/8735-2014/16665 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, dava dışı sigortalı ….’yi, emniyeti suistimal sigorta poliçesi ile sigorta güvencesi altına aldığını, davalının ise sigortalı bankada 2001 yılında görev yaptığı sırada usulsüz işlemlerde bulunarak zimmetine para geçirdiğini, meydana gelen bu olay ile ilgili olarak sigortalı bankaya 30.03.2007 tarihinde 215.385,00 USD ödendiğini ileri sürerek 215.385.00 USD karşılığı olan 299.945,00 YTL’nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davanın kabulüne ilişkin verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.
Bu kez, davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere ve davalının adli yardım talebinin kabul edilerek temyiz incelemesine geçilmiş ve hükmün onanmış olmasına, ancak adli yardım talebinin kabul edildiğinin temyiz ilamına yazılmamasının maddi hata niteliğinde bulunmasına, 6100 sayılı HMK’nın 339. maddesi hükmüne göre adli yardım talebinin kabul edilmesi ve temyiz edenin haksız çıkması halinde adli yardım talebi kabul edilenden dahi harcın tahsil edilecek olmasına göre, davalı vekilinin HUMK.’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin karar düzeltme istemlerinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK’nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 28/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.