Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2014/18460 E. 2015/3240 K. 10.03.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/18460
KARAR NO : 2015/3240
KARAR TARİHİ : 10.03.2015

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada …. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04/06/2014 tarih ve 2009/220-2014/564 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Dr. … .. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı ile müvekkili arasında akdedilen sözleşme kapsamında müvekkiline tahsisli bulunan Anamur Belediyesi Hal bünyesindeki bir kısım dükkanların içerisindeki demirbaşlarla birlikte kullanımının davalıya devredildiğini, yine, bir kısım dükkanların da müvekkiline yapılmış olan tahsisinin davalıya devredildiğini, müvekkilinin sözleşme gereği tüm edimlerini yerine getirmesine rağmen davalının edimlerini yerine getirmediğini, sözleşme gereği ödemesi gereken 29.000 TL’yi ödemediğini belirterek kullanımı davalıya bırakılan 42 ve 47 nolu dükkanların tahliyesine, içerisinde bulunan ve sözleşmede belirtilen demirbaşların aynen iadesine, mümkün olmadığı taktirde mahkemece tespit edilecek değeri için şimdilik 1.000,00 TL’nin tahsiline, davalının işgal ettiği hal çay evinden tahliyesine, yine sözleşme gereği ödenmesi gereken 29.000 TL’nin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin sözleşmeden kaynaklanan tüm edimlerini yerine getirdiğini, davacının üreticilere olan borcundan dolayı davacıdan alacaklı olan üreticilerin hakem olarak alacaklarının tahsili için ilgili belediye başkanlığı’na müracaat ettiklerini, belediyesi hal müdürlüğünün de müvekkili ve davacıyı bir araya getirerek davacının üreticilere olan borçları ödenmeden taraflar arasında akdedilen sözleşmeye konu dükkanların müvekkiline devredilemeyeceğini bildirmesi üzerine, müvekkilinin sözleşme kapsamında ödeyeceği 29.000,00 TL bakiye borcun karşılığı olarak davacının üreticilere olan borçlarını davacının talimatıyla ödediğini belirterek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve toplanan delillere göre, taraflar arasında akdedilen sözleşme ile davacının belediye tarafından kendisine tahsis olunan bir kısım komisyoncu dükkanlarının tahsisinin davalıya devri ile bir kısım komisyoncu dükkanlarının malzemeleri ile birlikte kullanımının davalıya devri konusunda anlaşmaya vardıkları, davalının devir karşılığında davacının bir kısım borçlarını ve belediyece dükkanların devirlerine muvafakat edildiği tarihten itibaren 29.000,00 TL ödemeyi taahhüt ettiği, sözleşmede davacıya ödenmesi kararlaştırılan bedelin belediyece dükkanların davalıya devrine muvafakat edildikten sonra muaccel hale geleceğinin kararlaştırıldığı, sözleşmeye konu dükkanların devri için 14/05/2004 tarihinde belediyeye müracaat edildiği, belediye tarafından devreden davacıya ait kira, hal rüsmü, su ve diğer borçlar ile üreticilere olan tüm

borçların ödenmesinden sonra sözleşmeye konu dükkanların davalıya devrinin yapılacağının bildirildiği, bunun üzerine davalının dükkanların devrini sağlamak için sözleşmeyle yüklendiği meblağdan fazla bir bedel ödeyerek davacıya ait borçları kapattığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve işbu davanın davacısı … Sebze ve Meyve Üret. Taş. Kom. Paz. Ltd. Şti.’nin karar başlığında gösterilmemesi maddi hata niteliğinde olup mahallinde her zaman düzeltilmesinin mümkün olmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 10/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.