YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/14504
KARAR NO : 2015/3388
KARAR TARİHİ : 12.03.2015

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27/12/2012 gün ve 2011/500-2012/1611 sayılı kararı onayan Daire’nin 30/05/2014 gün ve 2013/4264-2014/10173 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin Avusturya’da kurulu bir banka olduğunu, davalıya kredi kullandırıldığını, davalının kredi karşılığı olan borcunu ödemediğini, bunun üzerine Avusturya Viyana Ticaret Mahkemesi’nde dava açıldığını, mahkemenin 72.670,00 Euro’nun 20.10.2009 tarihinden itibaren işleyecek yıllık %6 faizi ile birlikte, 2.698,48 Euro mahkeme masrafları ile birlikte davalı tarafından ödenmesine karar verdiğini ileri sürerek, 07.06.2010 tarihinde kesinleşmiş olan bu kararın tenfizini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, tenfizi istenen yabancı mahkeme kararının gerekçesiz olduğunu ve bu kapsamda Türk kamu düzenine açıkça aykırı olduğunu, Avusturya’da Viyana Ticaret Mahkemesi önünde yapılan yargılamaya müvekkilinin usulüne uygun şekilde çağrılmadığını, mahkemede temsil edilmediğini, savunma hakkını kullanamadığını, hükmün yokluğunda verildiğini bildirerek, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, kararın gerekçesiz olmasının tenfize engel bir durum oluşturmadığı, dava dilekçesi ve eklerinin usulüne uygun tebliği yapıldığından bu konuda savunma hakkının ihlal edilmediği, dava konusu yabancı mahkeme kararının tenfizine ilişkin koşulların gerçekleştiği gerekçesiyle, davanın kabulü ile Avusturya Viyana Ticaret Mahkemesi’nin 15.03.2010 43Cg160/09s sayılı ilamının tenfizine dair verilen karar davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 30.05.2014 tarihli kararı ile onanmıştır.
Davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK’nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 12/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.