YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/18278
KARAR NO : 2015/3870
KARAR TARİHİ : 19.03.2015

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada …. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 06/03/2014 tarih ve 2013/3-2014/64 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin deri ve deri mamulleri imal ve satışıyla iştigal ettiğini, müvekkili ile aynı sektörde faaliyet gösteren davalı şirketin yaptığı tasarım tescil başvurusuna müvekkili tarafından itiraz edildiğini, ancak bu itirazın, itiraza eklenen katalog örneklerinin orijinal olmadığından ispat edici nitelikte bulunmaması ve Mocali&Mocali firmasının tescil için davalıya yetki verdiği gerekçesiyle reddedildiğini, oysa söz konusu tasarımın aynısının veya ayırt edilemeyecek kadar benzerinin, davalının tescilinden çok önce İtalya’da piyasaya sunulduğunu, bu hususun …. firmasının internet sitesinde yayınlanan katalogdan anlaşılabileceğini, Türkiye’de tescili bulunmayan … firması tarafından verilen iznin de bir hak devri olmadığını, kaldı ki yayın tarihinden itibaren 12 ay içinde tescil ettirilmezse tasarımın yenilik unsurunun tasarım sahibi için dahi ortadan kalkacağını ileri sürerek, davalı TPE YİDK’in 31.12.2008 tarih, 2008-O-429737 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı TPE vekili, yapılan işlemin usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Diğer davalı vekili,… firması ile müvekkili arasında yapılan 01.03.2006 tarihli sözleşmeye göre anılan şirket tarafından üretilecek tasarımların Türkiye’deki tüm haklarının müvekkiline ait olduğunu ve endüstriyel tasarım için müvekkilinin müracaatta bulunabileceğini, iptali istenen tasarımların yenilik vasfına sahip olduklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre, davalı tasarımının yeniliğini ortadan kaldıran kayda rastlanmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 19/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.