YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/21707
KARAR NO : 2015/26457
KARAR TARİHİ : 28.09.2015

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; davacının davalıya ait işyerinde garson olarak çalıştığını, 9 yılı aşkın hizmet sürenin olduğunu hizmet akdinin hiçbir gerekçe gösterilmeden ve bildirimsiz olarak iş akdinin feshedildiğini, fazla mesai yaptığını, genel tatillerde çalıştığını, yıllık izinlerinin kullanmadığını, alacaklarının ödenmediğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatları ile genel tatil, fazla mesai ve yıllık izin ücretlerinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili; davacının kendi isteği ile işten ayrıldığını, herhangi bir hak ve alacağının kalmadığını savunmuştur.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece davanın reddine karar verilmesi üzerine, karar davacı tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 17/03/2011 tarih ve 2009/7492 esas 2011/7308 sayılı ilamı ile kıdem ve ihbar tazminatlarının kabul edilmesi gerektiği ve davalının savunması ile çelişen ibranameye değer verilmeksizin dosya içeriği itibariyle deliller değerlendirilerek fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücretleri yönünden sonuca gidilmesi gerekçeleri ile bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada davanın kısmen kabulü kıdem ve ihbar tazminatları ile genel tatil ve fazla mesai alacaklarının davalıdan tahsiline, yıllık izin alacağı talebinin reddine hükmedilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Davalı şirketin tasfiye halinde olmasına rağmen gerekçeli karar başlığındaki ünvanında “tasfiye halinde” ibaresinin bulunmaması ve karar başlığında dava tarihinin 08/07/2005 yerine, bozmadan sonra UYAP’a kayıt tarihi olan 24/06/2011 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilerek bozma nedeni yapılmamıştır.
2-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
3-Dava dosyası Dairemizin 12/01/2015 tarih ve 2015/84 karar sayılı ilamıyla ıslah dilekçesinin davalıya tebliğ edildiğine ilişkin tebligat evrakının eklenerek gönderilmesi için geri çevrilmiş olup, … yazı cevabından tebligatın zayi olduğu anlaşılmaktadır. Davalı vekili davacının 19/03/2012 harç tarihli ıslah dilekçesini ibrazından sonra 10/05/2012 tarihli celsede ıslah dilekçesini tebliğ aldıklarını bildirmiş ve ıslaha karşı zamanaşımı itirazını içeren dilekçe ibraz etmiştir.
Her ne kadar mahkemece bu itiraza ilişkin olarak aynen “davalı vekilinin vekillik sıfatı sona ermiş olduğu anlaşıldığından şirket ihyasından sonra yeni vekaletname alması halinde davaya katılabileceğinden dosyaya sunmuş olduğu 17/04/2012 tarihli dilekçesinin değerlendirmeye alınmamasına” şeklinde ara karar oluşturulmuş ise de ilgili vekile tasfiye memuru tarafından sonradan vekalet verildiği de gözetilerek davalının ıslaha karşı zamanaşımı itirazının süresinde kabul edilmesi ve değerlendirilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.
4-Hüküm altına alınan miktarların net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de isabetsizdir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 28/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.