YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/1059
KARAR NO : 2015/13774
KARAR TARİHİ : 22.12.2015

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24.10.2014 tarih ve 2014/332-2014/442 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 22.12.2015 günü hazır bulunan davacılar vekili Av. …. ile davalı vekili Av. … dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacılar vekili, müvekkillerinin davalı şirketin ortakları olduklarını, şirketin 2013 yılı genel kurul toplantısının 16.05.2014 tarihinde yapıldığını, bu toplantıda müvekkillerinin şirkete özel denetçi atanmasını talep ettiklerini, bu taleplerinin oy çokluğu ile reddedildiğini ileri sürerek, 16.05.2014 tarihli olağan genel kurulun 2. maddesinde belirtilen hususlar yönünden davalı şirkete özel denetçi atanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir
Mahkemece, davacıların talebi üzerine … Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2013/408 Esas sayılı dosyasında, davalı şirkete özel denetçi atanmasına karar verildiği, bu kararın kesin olduğu, ayrıca TTK’nun 439/1. maddesi uyarınca özel denetçi atanması talebinde bulunacak azınlığın sermayenin en az 1/10’una sahip olmasının gerektiği, davacıların ise yeterli sermayeye sahip olmadıkları gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.
6102 sayılı TTK’nın 440/2 maddesi uyarınca, mahkemece şirkete özel denetçi atanması talepleri hakkında verilen kararlar kesindir. HUMK’nın 432/4. maddesine göre, temyizi kabil olmayan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’da bu konuda karar verebileceğinden, davacılar vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıdaki bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, takdir olunan 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 22.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.