Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2014/18070 E. 2015/3695 K. 18.03.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/18070
KARAR NO : 2015/3695
KARAR TARİHİ : 18.03.2015

MAHKEMESİ : İZMİR FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04/09/2014 tarih ve 2013/149-2014/114 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi . … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, mobilya üretimi satışı v.b işlerle iştigal eden davacının tescilli “…” ibareli markalarının bulunduğunu, anılan markalarının sektörde yüksek bilinirliğe sahip olduğunu, ayrıca aynı ibarenin 1992 yılından beri tescilli bulunan ticaret unvanında da kullandıklarını, davacı ile iştigal konusu aynı olan davalının davacının markasıyla iltibasa neden olan “… mobilya” ve “… group” ibarelerini markasal olarak, işyeri tabelasında, bazi internet sitelerinde kullandığını, davalının anılan ibareli alan adının bulunduğunu, yine davalının “… group” ibareli marka tescil başvurusunun da davacı markalarının tescilli olduğu sınıflar bakımından reddedildiğini, davalının eylemlerinin markaya tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek markaya tecavüz ve haksız rekabetin tespiti, men’ine, sonuçlarının ortadan kaldırılmasına, “…” ibaresinin davalının ticaret unvanından terkinine, 7.500,00 TL maddi, 12.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden işleyecek avans faiziyle tahsilini ve hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davalının Alfemo ve Merinos bayisi olduğunu, davacı markalarını kullanmadıklarını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının tescilli “…” ibareli markalarının bulunduğunu, davalının “…” ibaresini davacı markasının tescili kapsamında yer alan hizmet sınıfında ve malların satışında markasal olarak kullandığı, davalının anılan eyleminin markaya tecavüz teşkil ettiği, davacının tercih ettiği 556 sayılı KHK’nın 66/a maddesine göre davacının bir zararı olmadığı bilirkişi raporu ile belirlenmişse de davalının söz konusu kullanımları ile mobilya ürünleri sektöründe ve bağlantılı işlerde davacı markasından yararlandığı ve bunun doğal olarak bir parasal karşılığının olması gerektiği, eylemin aynı zamanda haksız rekabet oluşturduğu, her iki firmanın büyüklükleri, tecavüz süresi ve sonuçlar çerçevesinde 4.000 TL’lik maddi tazminatın hakkaniyete uygun olacağı, davalı şirketin ticaret unvanından “… “ibaresinin 556 sayılı KHK’nın 8/3, TTK’nın 50 ve 52. maddeleri uyarınca terkini gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalı şirketin “… Grup”, “…” ibarelerini kullanmasının

men edilmesine, gerek fiziki ortamda, katalog, tabela, ürün üzofhade, gerekse internet ortamında ilintili olduğu betulamobilya.com, …grup.com, …pi.com ve … internet sitelerinde markasal biçimde kullanmaktan men edilmesine, tecavüz oluşturan her türlü kullan benzerinin toplanarak imhasına, …grup.com alan adının davacıya ait markaların emtia alanında ( 18, 19, 20, 21, 27. 24. 35, 37) kullanımına son verilmesine, durdurulmasına, davalının alanında alan adını kullanabileceğine, davalı şirketin ticaret unvanından “…” sözcüğünün terkin edilmesine, davalı şirketin ticaret unvanında yapılan terkine bağlı olarak ticari evraklarında “…” ibaresini unvan olarak kararın kesinleşmesinden sonra kullanamayacağına, 4.000 TL maddi tazminatı ve 6.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren değişen oranlı ticari faiziyle tahsiline ve hükmün ilanına karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili yemyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 512,10 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.