YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/4844
KARAR NO : 2015/7176
KARAR TARİHİ : 08.10.2015

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanığın lehe hükümlerin hakkında uygulanmasına ilişkin bir talebi olmaması yanında, kasıtlı suçlardan çok sayıda sabıkasının olması ve gerekçeli kararda gösterilen “sanığın kişiliği” gerekçesi gözetilerek, konut dokunulmazlığını bozma suçundan sanık hakkında verilen kısa süreli hapis cezasının TCK’nın 50. maddesi uyarınca seçenek tedbirlere çevrilmemesi konusunda mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş olup, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
Adli sicil kaydında bulunan… Sulh Ceza Mahkemesi’nin 2006/64 Esas 2006/126 Karar sayılı 12.10.2006 tarihli 10 Ay Hapis cezasına ilişkin ilam, tekerrüre esas olmasına rağmen sanık hakkında TCK’nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Kasten işlemiş olduğu suçlar dolayısıyla hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin c bendinin aynı maddenin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kendi alt soyu dışında kalan velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri bakımından infaz tamamlanıncaya kadar hak yoksunluğuna karar verilmesi gerekirken inceleme konusu her bir hükümde yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın ileri sürdüğü temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ ibaresinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.10. 2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.