YARGITAY KARARI
DAİRE : 18. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/616
KARAR NO : 2015/249
KARAR TARİHİ : 15.04.2015
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Konut dokunulmazlığını ihlal, kasten yaralama, tehdit
HÜKÜM : Mahkumiyet
KARAR
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;
Sanığa yükletilen konut dokunulmazlığını ihlal etme, kasten yaralama, tehdit eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Anlaşılmış ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından konut dokunulmazlığını ihlal suçunun sübutuna yönelik olarak ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak, tekerrüre esas alınan doğrudan adli para cezalarından ibaret ilamın 1412 sayılı CMUK’nun 305. maddesi uyarınca kesin nitelikte olması nedeniyle tekerrüre esas alınmayacağının gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanık …’in temyiz nedenleri yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, tekerrüre ilişkin ilgili kısımların hükümden çıkartılması biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Yasaya uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Yasanın 8/1.madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMK’nın 322.maddesi uyarınca davanın esasına, 15.04.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.