YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/15060
KARAR NO : 2015/6348
KARAR TARİHİ : 29.09.2015

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:
A-Katılan … vekilinin temyiz incelemesinde;
Yasal süresinden sonra temyiz başvurusunda bulunan katılan … vekilinin bu konudaki isteğinin, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,
B-Sanıklar hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre; hükümden sonra 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun’un Geçici madde; 1/1. fıkrası yollamasıyla aynı Kanun’un 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14. madde ve fıkraları gereği sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,
2-Kabul ve uygulamaya göre de;
Sanık … hakkında TCK 53. maddesinin uygulanmamasına karar verilmiş ise de; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrasına göre, uzun süreli hapis cezası ertelenenler hakkında, aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde öngörülen kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluğunun uygulanamayacağı, (e) bendinde düzenlenen hak yoksunluklarının ise uygulanmamasına karar verilebileceği gözetilmeden, aynı maddenin 4. fıkrası gereğince, TCK’nın 53/1. maddesinde yazılı haklardan yoksun bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar … ve … müdafii ile sanık …’in temyiz nedenleri ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 29.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.