Yargıtay Kararı 12. Hukuk Dairesi 2015/7487 E. 2015/17431 K. 22.06.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/7487
KARAR NO : 2015/17431
KARAR TARİHİ : 22.06.2015

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:
Alacaklı …. tarafından borçlu aleyhine ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla başlatılan takipte, alacaklının, 13.01.2015 tarihinde alacaktan feragat etmesi üzerine, icra müdürlüğünce 8.636,67 TL harç yatırılması halinde gereğinin yapılmasına karar verildiği, alacaklı bankanın harçtan muaf olduğunu belirterek müdürlük işlemini şikayet konusu yaptığı, mahkemece, vazgeçme harcının tahsil harcının bir türevi olduğu ve bu konuda bir muafiyet bulunmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.
4603 Sayılı Yasa ile, …,… ve … (bankalar), çağdaş bankacılığın ve uluslararası rekabetin gereklerine göre çalışmalarını ve özelleştirmeye hazır1anmalarını sağlayacak şekilde yeniden yapılanmaya tâbi tutulmuştur.
5230 Sayılı Yasanın 11.maddesinde “4603 Sayılı Kanuna tâbi bankalarca yeniden yapılandırma sürecinde açılmış veya açılacak dava ve takipler sonuçlandırılıncaya kadar 492 Sayılı Harçlar Kanunu’nun 2, 23 ve 29.maddeleriyle 2548 Sayılı Cezaevleri ile Mahkeme Binaları İnşaası Karşılığı Olarak Alınacak Harçlar ve Mahkumlara Ödettirilecek Yiyecek Bedelleri Hakkında Kanunun 1.maddesi hükmü uygulanmaz. İhtiyati tedbir ve ihtiyati haciz taleplerinde teminat şartı aranmaz. Bankaların mahkeme ilamını alması ve tebliğe çıkarması işlemlerinde karşı tarafa yükletilmiş olan harcın ödenmiş olması şartı aranmaz” hükmü yer almaktadır.
Görüldüğü üzere, sözü geçen yasa maddesinde öngörülen muafiyetin, 492 Sayılı Harçlar Kanunu’nun tahsil harcına ilişkin 28. maddesini kapsamaz ise de; 492 sayılı Yasa’nın 23. maddesinde düzenlenen vazgeçme harcını da içerdiği açıktır.
O halde, mahkemece, şikayetin kabulü gerekirken, reddine karar verilmesi isabetsizdir.
SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK’nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.