YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/22957
KARAR NO : 2016/4577
KARAR TARİHİ : 14.03.2016

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Meskeniyet İddiası
Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire’ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR
Şikayetçi borçlu vekili, … ada … ve … nolu parsellerde borçlunun haline münasip evi olduğunu bildirerek, hacizlerin kaldırılmasını istemiştir. Mahkemece, … ada … parsele yönelik şikayetin reddine, … ada … parsele yönelik şikayetin kabulü ile … ada … parsel üzerindeki haczin kaldırılmasına karar verilmiştir. Hüküm alacaklılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;
İİK’nun 82/12. maddesi gereğince, borçlunun “haline münasip” evi haczedilemez. İcra mahkemesince, borçlunun, sözü edilenlerle birlikte barınması için, zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tespit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise, satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir.
İcra Mahkemesi’nce bozmadan önce alınan 01.04.2012 tarihli bilirkişi raporunda, … ada … nolu parselin yapı ve arsa değeri toplamının 132.502,95 TL olduğunun belirlendiği, bu değerle ilgili bozma yapılmadığı, sadece borçlunun ailesi ile birlikte oturabileceği haline münasip ev değerinin hesaplanması yönünden ek rapor alınması için hükmün bozulduğu, bozma ilamına uyulduğu halde, … nolu parselin değerinin yeniden belirlenmesi ve aradan geçen zamana rağmen daha düşük olarak değer bildiren raporla sonuca gidilmesi doğru değildir. Mahkemece, 85,000 TL olarak belirlenen davacının haline münasip evin değeri ve ilk raporda 132,502,95 TL olarak belirlenen mahcuzun değeri esas alınıp, taşınmazın satılmasına, borçlunun haline münasip alacağı evin değerinin satış bedelinden ayrılarak davacıya verilmesine şeklinde hüküm kurulması gerekirken haczin kaldırılmasına karar verilmesi doğru değildir.
SONUÇ: Alacaklılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK’nun 366 ve 6100 sayılı HMK’nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK’nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 25,20 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine
14.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.