YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/22964
KARAR NO : 2016/4091
KARAR TARİHİ : 08.03.2016
MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Şikayet
Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire’ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:
K A R A R
Borçlu vekili, müvekkili aleyhine başlatılan ilamlı icra takibinde, … Valiliği Defterdarlık Muhasebe Müdürlüğü nezdindeki 4706 sayılı Kanun’un 5. maddesi gereğince Belediye’ye …’ye ait taşınmazların satış gelirlerinden aktarılan %10 payın üzerine haciz konulduğunu, tahsilat yapıldığını, Belediye’ye ait vergi, resim ve harç gelirlerinin haczedilemeyeceğini belirterek, haciz işleminin iptaline, yapılan tahsilatların müvekkili Belediye’ye iadesine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece; 5393 sayılı Yasa’nın 15. maddesinin son fıkrasında öngörülen muafiyetin, bizzat Belediye tarafından tahsil edilen vergilere özgü olduğu, her ne kadar 5779 sayılı Yasa’nın 7. maddesinin 1. bendinde “…idarelere verilmesi öngörülen payların vergi hükmünde olduğu” belirtilmiş ise de 4706 sayılı Yasa’nın 5. maddesi gereğince … Belediyesi’ne aktarılan %10’luk payın vergi hükmünde olmakla birlikte bizzat Belediye tarafından tahsil edilen vergilerden olmadığından 5393 sayılı Yasa’nın 15. maddesinin son fıkrası ile getirilen muafiyetten yararlanamayacağı gerekçesi ile şikayetin reddine karar verilmiş, hüküm borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.
5393 sayılı Yasa’nın 15/I-6. Fıkrası ” Belediyenin proje karşılığı borçlanma yoluyla elde ettiği gelirleri, şartlı bağışlar ve kamu hizmetlerinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim ve harç gelirleri haczedilemez ” hükmünü içerdiği gibi
4706 sayılı Yasa’nın 5/5. fıkrası ”Belediye ve mücavir alan sınırları içindeki …’ye ait taşınmazların satış bedellerinin tahsil edilen kısmından öncelikle yerinde muhafaza edilemeyen yapıların tasfiyesinde kullanılmak şartıyla % 10’u, ilgili belediyelerin 20.7.1966 tarihli ve 775 sayılı Kanun hükümlerine göre oluşturulan fon hesabına aktarılır. Kalan kısmından ise ilgili belediyeye % 30, varsa büyükşehir belediyesine % 10 oranında pay verilir.” hükmünü içermektedir.
.//..
Somut olayda; …’nın, 4706 sayılı Yasa’nın 5. maddesine istinaden … taşınmazlarının satışından dolayı emanet hesaplarına alınan İstanbul Deftardarlığı Muhasebe Müdürlüğü hesaplarına haciz konulduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesi isabetli değildir.
SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK’nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK’nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 27,70 TL peşin harcın temyiz edene iadesine, 08.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.