YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/27320
KARAR NO : 2015/12193
KARAR TARİHİ : 15.04.2015

… vekili avukat … ile …vekili avukat … aralarındaki alacak davası hakkında … Asliye Hukuk Mahkemesinden (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) verilen 29.4.2014 gün ve 282-190 sayılı hükmün davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, davalı …’nın …Projesinden 17.04.2009 tarihinde imzaladığı sözleşme ile konut satın aldığını sözleşmede teslim süresinin 30 ay olarak belirlendiğini buna göre 17.10.2011 tarihinde teslim edilmesi gereken konutun teslim edilmediğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 800.00.TL ‘nın davalıdan tahsilini istemiş, ıslah ile dava değerini 1.355.00.TL’ ya yükseltmiştir.
Davalı, 30.11.2011 tarihli işgal tutanağı ile davacının bu tarihte konutu teslim aldığını savunarak davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davanın kabulü ile 1.355.00.TL kira alacağının davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.’ nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 01.01.2014 tarihinden itibaren 1.890.00.TL.’ ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay Daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Temyiz eden davalı tarafından talep edilen ve kabul edilen miktar karar tarihi itibariyle 1.890.00.TL.’yi geçmediğinden HUMK.’ nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427. maddesinin 2. fıkrası gereğince davalının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davalının temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan 25,20 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 15.4.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.