YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/4448
KARAR NO : 2015/14440
KARAR TARİHİ : 26.05.2015

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :
Alacaklı tarafından genel haciz yoluyla başlatılan takibe karşı borçlunun, haline münasip evinin haczedildiğini ileri sürerek, bu haczin kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, haczedilmezlik şikayetinin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.
İİK’nun 82/1. maddesinin 12. bendi gereğince, borçlunun “haline münasip” evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki “aile” terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tespit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise İİK’nun 82/2. maddesi gereğince, satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir.
Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu ögeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı, kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.
Somut olayda, mahkemece yapılan keşif sonunda düzenlenen bilirkişi raporunda; mahcuz taşınmazın değerinin 115.000,00 TL olarak belirlendiği, borçlunun Simav’ın daha mütevazi mahallesinde haline uygun alabileceği meskenin değerinin ise 100.000,00 TL olarak saptandığı görülmekte olup, bu haliyle, borçlunun haline münasip evin değerinin, şikayete konu mahcuzun değerinden az olduğu anlaşılmaktadır.
Bu durumda, mahkemece, haczedilen taşınmazın değerinin borçlunun haline münasip ev alabileceği değerden fazla olması nedeniyle İİK’nun 82/2. maddesi gereğince, mahcuzun satılmak suretiyle, borçlunun haline münasip ev alması için gerekli 100.000,00 TL’nin kendisine, artanın alacaklıya ödenmesine, satışın, borçlunun haline münasip ev alabileceği 100.000,00 TL’den az olmamak üzere yapılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK’nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.